Polonia Winnipegu
<<< Nr 090 >>>

3 września 2009           Archiwa Home Kontakt Thunderbay


Bogdan Fiedur
Bogdan Fiedur

Jola Małek
Ustaw Stronę Startową
Dodaj do ulubionych


Kalendarz Wydarzeń

Wrzesień 2009
Ni Po Wt Sr Cz Pi So
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 28 30      


Zapisz się na naszą listę

Email adres:  
Imie i nzwisko:



Dołącz do nas

Jeśli masz jakieś informacje dotyczące polskich wydarzeń i chciałbyś albo chciałabyś podzielić się nimi z naszymi czytelnikami, to prześlij je do nas. Mile widziane są wywiady, felietony, zdjęcia i poezja. Proszę informować nas o wszystkich wydarzeniach polonijnych.


Ważne Linki


Ogniwo - Polskie Muzeum
Iskry - Zespół Tańca
Sokół - Zespół Tańca

Radio Polonia
Szkoła św. Ducha
Parafia Św. Ducha
Parafia Św. Andrzeja Boboli
Klub sportowy Polonia

Polonijne zespoły
Nowy Czas
Jerzy-Cornerstone Real Estate



Polska biblioteka -McGill
Polonia Canada
Polonia Montreal
Polonia Ottawa
Biuro Radcy Handlowego Kanady

Panorama Polska
Arts Polonia Toronto



Polonia dla Poloni
TV Polonia
Miss Polonia
Wspólnota Polska
Mówię po polsku
Polsko-Kanadyjska Izba Gospodarcza
Biuro Handlowe Ambasady Kanady
Polonia świata
Polski Internet

Hotele w Polsce


Informator Polonijny
Polonia w Arizonie

Polonia w Chicago
Ogłoszenia w USA
Polish Roots
Magazyn Polonia

Polonicum Institut
Polki w Świecie



Promuj polonię

Każdy z nas może się przyczynić do promowania Polonii w Winnipegu w bardzo prosty sposób.  Mój apel jest aby dodać dwie linie do waszej stopki (signature) aby zacząć promować Polonijne wydarzenia w Winnipegu kiedykolwiek wysyłamy maila.

Tutaj są instrukcj
e jak dodać stopkę używając Outlook Express.

knij Tools-->Options --> Signatures

Zaznacz poprzez kliknięcie
Checkbox gdzie pisze

Add signature to all outgoing messages

W pole gdzie jest napisane Edit Signature proszę wpisać.

Polonijny link Winnipegu


Polish Link for Winnipeg

Po tym kliknij Apply

I to wszystko. Od tej pory będziemy promować polskie wydarzanie w Winnipegu automatycznie kiedy wyślemy maila do kogoś. Wszystkie programy mailowe mają taką opcję tzw. signature i sposób jej dodania będzie bardzo podobny do tego co opisałem dla Outlook Express

Polonijny Biuletyn Informacyjny w Winnipegu


 Translate this page
Note, this is automated translation meant to give you sense about this document.

Zapisz się na naszą listę,
dowiesz się z pierwszej ręki o polonijnych wydarzeniach w Winnipegu i okolicach

Imię i nazwisko

W tym numerze:






Kliknij tutaj aby zobaczyć ofertę


listy dO Redakcji


Szanowny panie Bogdanie, w załączniku gazetka: "Wiadomości Polonijne"
Tadeusz Michalak



Poland, Europe mark anniversary of war's outbreak
German troops parade through Warsaw in late September, 1939.  
Sep 01, 2009 01:54 PM
David Rising, Ryan Lucas

GDANSK, Poland – On a wind-swept peninsula where shells lobbed from a German battleship ignited World War II 70 years ago, European leaders vowed Tuesday never to forget the lessons of the 20th century's bloodiest conflict.
Evidence of continued animosity was not far from the surface, however, as Poland pushed for greater acknowledgment from Russia of its role in starting the war, while Russia sought to minimize the impact of Moscow's 1939 pact with Berlin.
At dawn on Gdansk's Westerplatte peninsula, Poland's leaders marked the hour the German battleship Schleswig-Holstein shelled a tiny Polish military outpost housing the navy's arsenal. It was the war's opening salvo.
Red and white Polish flags fluttered in a breeze as the officials opened the ceremony at 4:45 a.m. (0245GMT). Later, Poland's president, prime minister and others placed wreaths at the foot of the towering granite monument to the defenders of Westerplatte as an honour guard looked on.
The blitzkrieg on Poland launched nearly six years of war that engulfed the world and left more than 50 million people dead as the German war machine rolled over Europe.
Poland alone lost 6 million citizens, half of them Jews. During the German occupation, the country was used as a base for the Nazis' genocide machinery: It was home to Auschwitz, Majdanek, Sobibor and other death camps built by the Nazis to annihilate Europe's Jews.
"Remembering the cruelty, remembering the extermination of peoples and nations, is perhaps the most important and most effective shield against the danger of another war," Prime Minister Donald Tusk said in a solemn afternoon ceremony with European and American officials along the waterfront on Westerplatte.
"Nobody in the world who will remember the events here in Gdansk in 1939 and the horrible events around the world in the years that followed ... will ever do anything to allow that nightmare to return."
A Polish sailor bugled Taps as a wreath decorated with the red and white of Poland's flag was placed in memory of the war's victims.
German Chancellor Angela Merkel apologized for her nation, saying that remembering the war and its victims was its "everlasting historical responsibility."
"There are no words that can even approximately describe the suffering of this war and the Holocaust," Merkel told dignitaries, including Russian Prime Minister Vladimir Putin, French Premier Francois Fillon, British Foreign Secretary David Miliband, and U.S. National Security Adviser James Jones, as well as Tusk and Poland's president, Lech Kaczynski.
"I bow before the victims."
Many historians see the signing of the Nazi-Soviet pact a week before the hostilities began as a critical development in Berlin's march to war.
The pact, formally a treaty of nonaggression, was signed Aug. 23, 1939, in Moscow by Vyacheslav Molotov and Joachim von Ribbentrop, the foreign ministers of the two countries.
In addition, the treaty included secret protocols that divided eastern Europe into German and Soviet spheres of influence. The Soviet Union attacked Poland from the east sixteen days after the Nazis invaded from the west.
Putin sought to downplay the treaty's importance, saying it was only one factor to be considered in the context of the western powers' appeasement of Hitler, along with agreements signed by other countries with the Nazis, including a Polish-German nonaggression pact.
"All of these acts brought about this tragedy, the start of World War II, and naturally we need to admit such mistakes," Putin said. "Our country has done so. ... Our parliament has condemned the Molotov-Ribbentrop pact and we are right to expect that other countries that made deals with the Nazis should do the same."
Kaczynski defended Poland's nonaggression treaty, saying that it had also signed one with the Soviet Union, and that neither could be ``compared in any way" to the Molotov-Ribbentrop pact.
He said that Poland has a right to "access the truth" about its history – including the murder of some 22,000 Polish officers by the Soviets in the Katyn forest during the war.
"You cannot adopt the principle that only those who were defeated must speak of their darkest episodes, and the victors do not," he said. "There is one truth."
Tusk, who met with Putin earlier in the day, took a softer approach, acknowledging the Red Army's defeat of the Nazis in Poland and vowing his nation and Russia would investigate together the ``painful elements of our common history."
"If, in the past, it was possible for the Poles and the Germans and the Russians and the Germans, for God's sake, why isn't it possible for the Poles and the Russians?" he said.
At the height of the war, the European theatre stretched from North Africa to the outskirts of Moscow, and pitted Germany and its allies, including Italy, against Britain, France, the Soviet Union and the United States, along with a host of other countries, including Polish forces in exile.
The war in Europe ended May 8, 1945, with Germany's unconditional surrender.
President Barack Obama, who was not at Tuesday's ceremonies, sent a message noting that today, as a NATO member, Poland is protected by a treaty that says an attack on one is an attack on all.
"We celebrate together the determination of the people of Poland to fight authoritarianism and to choose democracy and freedom," Obama said in the message to Poland. "Today, we live in a different era in which the United States and Poland are close allies, partners in meeting global challenges to our security and prosperity, and in supporting fundamental human rights around the world."

Check out Windsor/Detroit's Only Sound Alternative, CJAM 91.5 FM!

Liberal Leader Michael Ignatieff Meets with representatives of the Canadian Polish Congress and Leaders of the Polish Community

"I was very pleased today to have the opportunity to raise issues of importance to the Polish Canadian community with Mr. Ignatieff, and I am encouraged at the open and wide ranging discussion we had," said Wladyslaw Lizon, President of the Canadian Polish Congress. "Mr. Ignatieff not only confirmed his respect for the contributions that Polish Canadians have made to building Canada, but also showed understanding of the many key concerns facing the community."

"During the 20th century Polish Canadians were one of the most instrumental groups to laying the foundation for the Canada we enjoy today," said Mr. Ignatieff. "Today, this more than one million strong Diaspora continues to be a fundamental part of Canada’s future growth and prosperity. A free and democratic Poland is both an important NATO ally and a burgeoning economy with which Canada must continue to foster a close partnership."

Topics of the wide ranging discussion included international trade, healthcare, taxation, the economy, the growing deficit, immigration and a host of other issues.

During the frank conversation Mr. Ignatieff confirmed his support for the pursuit of a Canada-EU Free Trade Agreement and for ensuring Canadian tax laws prevent double taxation of Polish citizens. He committed to work towards more efficient recognition of foreign credentials and continuing to support the integration of new immigrants into Canada. Mr. Ignatieff expressed his interest in ensuring Canada’s immigration and refugee system does not punish law abiding citizens of other countries who wish to visit or do business in Canada. In particular, he noted his opposition to any attempt to re-impose visa restrictions on Polish citizens.

Turning to a topic of particular potency for the Polish-Canadian community, the 2nd year anniversary of Robert Dziekanski’s passing, Mr. Ignatieff reiterated his disappointment with the RCMP’s handling of the case. Mr. Ignatieff complimented the Polish-Canadian community for encapsulating the grief and outrage shared by all Canadians over this abuse of human rights and for continuing to keep this case in the public’s conscience.

Mr. Ignatieff’s meeting with representatives of the Polish-Canadian community held Wednesday, August 19th at 206 Beverley Street, Toronto, home of Branch 20 of the Polish Combatants Association was welcomed as a gesture of openness and communication.

"This dialogue was an important part of ongoing constructive discussions between the Liberal Party and the Polish Canadian leadership about issues of mutual concern," said Mr. Ignatieff. "I look forward to building upon the growing relationship we have established."


ATLAS Stage Productions i Konsulat Generalny RP w Toronto serdecznie zapraszają na przedstawienie:

"Bitwa pod Grunwaldem" T.Borowskiego w reżyserii Marka Fiedora; Teatr Studio z Warszawy;

Harbour Front Centre/Enwave Theatre - Toronto:

11 września 2009 godz. 20.00 

12 września 2009godz. 15.00 i 19.00 

Pokaz w Toronto przedstawienia  “Bitwa pod Grunwaldem” na podstawie opowiadania Tadeusza Borowskiego zostal zainicjowany przez Konsula Generalnego RP Pana Marka Ciesielczuka jako jedna z ważnych imprez obchodow 70-tej rocznicy Wybuchu II Wojny Swiatowej przez polska diaspore w Kanadzie.

Opowiadanie "Bitwa pod Grunwaldem" Tadeusza Borowskiego należy do cyklu "Opowiadań oświęcimskich", a jego akcja rozgrywa się w obozie dla dipisów. W jednym z takich obozów we Freimann, przebywał po wojnie sam Borowski. Dipisi - od ang. "displaced persons" w skrócie DPs - to określenie stosowane przez Aliantów wobec osób, które w wyniku wojny znalazły się poza swoim państwem i chcą albo wrócić do kraju, albo znaleźć nową ojczyznę, lecz bez pomocy uczynić tego nie mogą. Po II wojnie światowej dipisi, byli to ludzie wywiezieni na roboty przymusowe na teren hitlerowskich Niemiec, przede wszystkim z terenów Europy Wschodniej oraz uwolnione z obozów koncentracyjnych. Osoby te nie powróciły zaraz po wyzwoleniu do swoich krajów i zostały umieszczone w specjalnych obozach. Ocenia się, że pod koniec 1945 roku w takich obozach na terenie Niemiec przebywało ponad 7 mln osób, w tym ok. miliona Polaków.

Tło historyczne opowiadania, dziś mało pamiętany epizod powojennej historii, jest bardzo ważny dla reżysera spektaklu: Marka Fiedora. Spektakl wychodząc od powojennego "krajobrazu po bitwie" (taki tytuł, jak wiadomo nosił film Wajdy wg tego opowiadania Borowskiego z 1970 roku) pokazuje społeczność polską w stanie zawieszenia po wojennej tragedii, radość z odzyskanej wolności i powrót do kłótni i politycznych sporów, hisotria znów zatacza koło. Doświadczenia wojenne i obozowe nie zweryfikowały poglądów bohaterów. Mało tego, wywołały nowe rany, rozgoryczenia, lęk przed nieznanym jutrem i perspektywą dalszej okupacji ojczyzny przez komunistycznego sąsiada. Mają trudne decyzje do podjęcia: czy wracać do nie swojej ojczyzny czy skazać siebie i swoje przyszłe potomstwo na  los wiecznego tułacza oderwanego od własnych korzeni. Po wygranej wojnie nadal przebywali w ciężkich warunkach bytowych, na łasce Aliantów, co tylko potęgowało frustrację, chęć odwetu, rekompensaty poniesionych strat i cierpień. Reżyser stawia pytanie o przyczyny tej frustracji, braku krytycyzmu i autorefleksji.

Mamy tu losy bohaterów reprezentujących główny przekrój społeczeństwa polskiego w tamtym okresie: ksiądz, były żołnierz, młoda dziewczyna żydowskiego pochodzenia, dziennikarz, cygan, profesor....... osadzeni w przejściowym miejscu między piekłem skończonej właśnie wojny a piekłem skomplikowanej i nieznanej przyszłości. Pęknięci i wypaleni moralnie jak ofiary wszystkich wojen. Jeszcze nie wyzbyci agresywnego odruchu walki o przetrwanie. Zabawni, momentami komiczni w swych zachowaniach i ocenie rzeczywistości. Chorzy duchowo....... czy można ich brać pod pręgież ocen? Czy można obwiniać chorego za to, że jest chory? Trzeba raczej zdiagnozować przyczyny choroby i znaleźć sposób by nie popaść w nią ponownie. 

Jest to gorzki wycinek z bolesnej historii martyrologii ofiar II Wojny Swiatowej w Europie.  Czy tylko tej wojny?

The exhibition, Memory Spaces, became possible thanks to the support of the Polish Consulate General of the Republic of Poland in Toronto, the exceptional work of Piotr Jozefowicz from the Academy of Fine Arts in Gdansk, Poland, as well as the Centre of Contemporary Art "Łaznia" in Gdansk, and last but not least, the restless work of Wojtek Biczysko and other members of Art Initiatives in Toronto and Poland. 

This exhibition is devoted to monumental installations created by Zdzislaw Pidek which are, in actual fact, war crime cemeteries. War crime cemeteries related to events which happened during the Second World War. They are constructed on the very places where the genocide happened, on the territories of former Poland occupied by the Third Reich and by the Soviet Union, as well as the Gubernatiorial General.

Our objective is to present the achievements of art, inspired by the horrors which mankind did to fellow men, following blindly totalitarian ideas and mad men stripped of compassion. Art sits in opposition to heinous human deeds, in opposition to the act of war. Our intention is not to summon up demons of fear and revenge from the past, but rather inspired by those outstanding works, continue the dialogue on how to find and reassess ourselves in an everyday reality threatened by the reborn anti-culture of war and the culture of the warrior.

This multi-media exhibition contains photography and films, produced especially for this occasion. Four photographic mosaics present four places: Katyn, Charkow, Miednoje, where Polish officers and Ukrainian civilians were murdered, and Belzec, the death-camp. Two films are about the Majdanek and Treblinka concentration camps. 

The emphasis is on the art, not history and martyrology. While those aspects emerge through the creative minds of the artists, they are transformed and exist on the emotional level which echo the original experience of the victims. Time heals and perhaps reflection is possible 70 years later, reflection that brings hope through the power of art.


For more information contact: Wojtek Biczysko



Uprzejmie informujemy, że począwszy od połowy września 2009 roku, ETNO-ART.PL Galeria i Pracownia Edukacyjna ETNIK przystępuje do realizacji specjalnego programu etno-turystycznego, łączącego rekreację z doskonałą zabawą i nauką.

Będą to, trwające od piątku do niedzieli imprezy wyjazdowe nazywane etno-weekendami. W ich trakcie przeżyjecie Państwo wspaniałą, etnograficzną przygodę, a posiadłszy nowe umiejętności w różnych dziedzinach odkryjecie uroki rustykalnego stylu życia i spędzacie niezapomniane chwile z dala od codziennych obowiązków i miejskiego gwaru.

Etno-weekendy zapewnią Państwu możliwość obcowania z ludźmi niezwykłymi - pasjonatami, autentycznymi twórcami ludowymi, artystami i gawędziarzami. Razem z nimi wprowadzimy Państwa w świat magicznych wyobrażeń i urokliwego piękna ludowego wzornictwa, wierzeń, baśni i legend.

Wybierając nasz etno-turystyczny program odwiedzicie Państwo miejsca, gdzie tradycja ludowa jest autentycznie żywa i nie stanowi jedynie "muzealnej skamieniałości".

Serdecznie zachęcamy do skorzystania z naszej oferty, która już wkrótce ulegnie poszerzeniu

Więcej szczegółów znajdziecie Państwo tutaj




Wydarzenia warte odnotowania

Towarzystwo Przyjaciół Polskiej Kultury i Sztuki ,,Zachęta" zaprasza całą Polonię na wieczór poetycko-muzyczny zatytułowany

,,W poszukiwaniu wolności 1939-1989".

Wieczór odbędzie się w dniu 18 września, 2009 r. o godzinie 19:00, w Towarzystwie Muzealnym ,,Ogniwo" przy 1417 Main Street.

W programie będą prezentowane utwory poetów zamieszkałych i tworzących w Winnipegu. Utwory muzyczne będą wykonywane przez Łucję Herrmann, Lilianę Romanowską i Bolesława Łuckiego.
Wstęp wolny. 

Polish Arts Guild "Zachęta" invites everyone to the poetry and music evening "In Persuit of Freedom 1939-1989". Readings in Polish and English by Manitoba poets will take place on September 18th, 2009 at 7:00 pm in the Polish Museum "Ognivo", 1417 Main Street. Please join us for a unique evening.
Free admission.


Irena Dudek zaprasza na zakupy do
Polsat Centre

Moje motto:
duży wybór, ceny dostępne dla każdego,
miła obsługa.

Polsat Centre
217 Selkirk Ave Winnipeg, MB R2W 2L5, tel. (204) 582-2884

S  P  O  N  S  O R

Kliknij tutaj aby zobaczyć ofertę








Na stronie naszego Biuletynu możesz złożyć życzenia swoim bliskim , znajomym, przyjaciołom... z różnych okazji: urodziny, ślub, narodziny dziecka, jubileuszu, świąt... Do życzeń możesz dodać zdjęcie, ale nie jest to konieczne (zdjęcie dodaj pod warunkiem, że jesteś jego autorem i zgadzasz się na umieszczenie go na naszej stronie) .

Życzenia prosimy przesyłać na adres: jolamalek@onet.eu

Kto składa życzenia np. Jan Kowalski

Z jakiej okazji składasz życzenia np. Z okazji 18 urodzin

 Treść życzeń

Twoje życzenia zostaną opublikowane w serwisie dopiero po akceptacji zespołu redakcyjnego w kolejnym numerze Biuletynu. 







Dowcip o teściowej








Towarzystwo Przyjaciół Polskiej Kultury i Sztuki ,,Zachęta" zaprasza całą Polonię na wieczór poetycko-muzyczny zatytułowany ,,W poszukiwaniu wolności". Przygotowania do tego wieczoru trwaja już od dawna a próba generalna to spotkanie poetów i organizatorów, które odbyło się w dniu 29 sierpnia.


Wieczór poezji, który odbędzie się 18 września br. jest zorganizowany z okazji napadu na Polskę Niemiec hitlerowskich i Rosji sowieckiej w 1939 r.

Zdjęcia Helena Nikodem

Jolanta Małek polishwinnipeg.com



189 Leila Ave
PH: (204) 338-9510

S  P  O  N  S  O R






Światowi przywódcy 1 września 2009 roku wzieli udział w gdańskich obchodach 70. rocznicy wybuchu II wojny. Na Westerplatte odbyła się część oficjalna.
 - Prawda jest jedna. My Polacy mamy prawo dostępu do prawdy o sprawach dla nas tragicznych - powiedział prezydent Lech Kaczyński.
- Oczekujemy, że kraje europejskie potępią swoje traktaty z nazistami - powiedział premier Władimir Putin.
- Nigdy nie zapomnimy, że partnerzy Niemiec przygotowali drogę do pojednania, że wyciągnęliście do nas rękę. To dzięki temu doszło do zjednoczenia Niemiec. Będziemy zawsze wspominali Polaków, Czechów, Węgrów, Michaiła Gorbaczowa - przypomina kanclerz Niemiec.

Polonia rozsiana na całym świecie również uczciła rocznicę wybuchu II wojny organizując zloty polskich kombatantów, występy młodzieży, koncerty... W Winnipegu  w rocznicę wybuchu II wojny światowej z inicjatywy organizacji zrzeszonych w KPK okręg Manitoba odbyła się uroczysta msza św. Msza z udziałem pocztów sztandarowych został odprawiona została 1 września br. w kościele św. Jana Kantego.



Zdjęcia Wanda Sławik

Jolanta Małek polishwinnipeg.com








Środa, 2009-09-02

Tajemnicza skrzynia znaleziona w zielonogórskim ratuszu

Metalową skrzynię o rozmiarach 100 na 50 centymetrów znaleziono podczas prac porządkowych w budynku ratusza w Zielonej Górze - donosi "Gazeta Lubuska". W pewnym momencie obluzowało się kilka cegieł ze ściany a za nimi ukazał się bok skrzyni. Nie wiadomo, co w niej jest, bo jest zamknięta. Otworzą ją dopiero historycy w Muzeum Ziemi Lubuskiej.

Julia Orlicka-Jasnoch, archeolog z Muzeum Archeologicznego Środkowego Nadodrza opowiada gazecie, że w sali po byłej restauracji prowadzono prace porządkowe pod nadzorem archeologicznym. W pewnym momencie obluzowało się kilka cegieł ze ściany. A za nimi pokazała się zakurzona skrzynia.

Bartosz Kalembkiewicz z urzędu miasta potwierdza: - Faktycznie, jest znalezisko.

Miejska konserwator zabytków Izabela Ciesielska mówi, że skrzynia ma 100 na 50 centymetrów. Prawdopodobnie jest z początku XIX wieku, chociaż nie jest datowana. Może należała do winiarzy, bo są na niej winiarskie ornamenty...

- Jeśli kiedyś ukrywano jakieś skarby, to najczęściej były to kosztowności, przedmioty chowane jak do banku - opowiada dziennikarzom "Gazety Lubuskiej" Julia Orlicka-Jasnoch. - Albo też robiono to w celach wotywnych, czyli składano ofiarę, podziękowanie.

Skrzynia pojechała do Muzeum Ziemi Lubuskiej. A tam zamknięto ją w jednej z sal. - Dziś jej nie będziemy otwierać, przyjdźcie jutro. Może coś więcej będzie wiadomo - powiedział dziennikarzom dyrektor muzeum Andrzej Toczewski.

Niewykluczone, że skrzynia nie jest rzeczywistym zabytkiem, a tylko elementem zabawy związanej z "Winobraniem", imprezy, rokrocznie odbywającej się w Zielonej Górze.
Gazeta Lubuska

Tusk: nikt nie może mówić o "Polsce sezonowej"

Premier Donald Tusk zwracając się do uczestników Światowego Zjazdu Polskich Kombatantów oświadczył, że zobowiązaniem jego rządu jest doprowadzenie do tego, by "nikt nigdy nie mógł powiedzieć o Polsce, że jest państwem sezonowym", aby nasz kraj nigdy nie pozostał osamotniony i nie musiał ponosić ofiary takiej, jaką ponieśli kombatanci.

- Jestem dumny, że mogę przed Wami stanąć i złożyć meldunek o wczorajszym wydarzeniu, które było europejskim, światowym, hołdem wobec Was - oświadczył Tusk, nawiązując do obchodów 70. rocznicy wybuchu II wojny światowej na Westerplatte. - Wczoraj przedstawiciele wszystkich państw, którzy pojawili się na Westerplatte, przekazywali wyrazy najwyższego uznania i czci dla Waszego bohaterstwa - dodał Tusk podkreślając, że uczynili tak "potomkowie sprawców i ofiar". - Dzięki Wam i temu wielkiemu historycznemu gestowi cała Polska może chodzić dziś z podniesioną głową - mówił premier.

- Polska przegrała wtedy ten bój nie dlatego, że nie było bohaterów, lecz dlatego, że byliśmy samotni - dodał Tusk. Oświadczył, że jako zobowiązanie swego rządu traktuje utrzymanie stanu, w którym nikt nigdy nie będzie mógł powiedzieć, że Polska jest krajem sezonowym. - Aby nikt na świecie nie śmiał powiedzieć, że Polska to państwo sezonowe, żeby nikt nigdy na świecie nie ośmielił się kwestionować naszego prawa do niepodległości, aby nikt na świecie nigdy nie doprowadził do sytuacji, w której znowu jakieś tragiczne pokolenie będzie musiało dawać przykład bohaterstwa, jakiego świat nie widział - zaznaczył premier.

Wizyta Putina przywróciła żeglugę na Zalewie Wiślanym

Wizyta premiera Rosji Władimira Putina w Trójmieście i podpisanie wczoraj umowy o swobodnej żegludze po całym Zalewie Wiślanym kończy ponad trzyletnią batalię o jej przywrócenie.

Rozmowy na temat podpisania umowy trwały długo i... nieefektywnie. Przyspieszenie nastąpiło dopiero po wizycie ministra Sikorskiego w Moskwie, w maju tego roku. Początkowo napływały sprzeczne informacje, jakie bandery mogą pływać po rosyjskiej stronie. Najpierw mówiono, że zgoda dotyczy tylko polskich i litewskich statków, potem wszystkich... oprócz polskich. Ostatecznie strona rosyjska ogłosiła, że swoboda jest pełna, a po wodach zalewu będą mogły się poruszać wszystkie jednostki.

Decyzja o swobodzie żeglugi zapadła praktycznie już w lipcu br. Czekano tylko na odpowiedni moment. A takim stały się tegoroczne obchody II wojny światowej i związana z tym wizyta premiera Władimira Putina.

Na trzyletnim zakazie straciły porty Zatoki Gdańskiej i Elbląg, największy port Zalewu Wiślanego, a także obwód kaliningradzki. W polskiej części Zalewu Wiślanego znajduje się 10 portów i pięć przystani. W Elblągu i Fromborku są przejścia graniczne. Zalew Wiślany jest również elementem Europejskiej Drogi Wodnej E70. Odblokowanie żeglugi na całym akwenie ma sprawić, że porty, przystanie i przejścia zostaną na nowo wykorzystane zarówno turystycznie, jak i gospodarczo.

- Wracamy na rynek - mówi z zadowoleniem Juliusz Kołtoński, szef portu morskiego w Elblągu. - Na razie podpisaliśmy umowę z polsko-rosyjską firmą na transport węgla. W przygotowaniu są też inne, między innymi z firmą zajmującą się transportem zboża. Startujemy praktycznie od początku, ale myślę, że nam się uda. Rozwój portu oznacza pracę nie tylko u nas, ale również we współpracujących z nami firmach związanych z transportem, logistyką, ubezpieczeniami. Odżyje sfera, która niemal zanikła po zablokowaniu żeglugi na zalewie.

Decyzja o wznowieniu żeglugi dla Elbląga jest bardzo ważna i długo oczekiwana. - Daje szansę na rozwój gospodarczy i turystyczny nie tylko Elbląga, ale i całego regionu - mówi Henryk Słonina, prezydent Elbląga. - Chodzi przede wszystkim o ożywienie portu morskiego, nastawionego głównie na współpracę z Kaliningradem, który od 2006 roku nie ma możliwości rozwoju. Podpisana wczoraj umowa, zdaniem samorządowca, umożliwi wznowienie rejsów na trasie Elbląg - Kaliningrad, a także przyciągnie żeglarzy na ten akwen.

- Spowoduje to jeszcze większe ożywienie turystyczne miasta - dodaje Henryk Słonina. - Mamy przecież nowoczesny punkt odpraw granicznych i odpowiednią infrastrukturę do obsługi międzynarodowych i krajowych jednostek turystycznych i pasażerskich.

Ale na rozwój liczą też mniejsze samorządy nadzalewowe. - Odblokowanie żeglugi dla nas ma efekt wymierny - tłumaczy Andrzej Lemanowicz, burmistrz Tolkmicka. - To oznacza chociażby fakt, że Zalew Wiślany stanie się atrakcyjniejszy, a żeglarze będą mogli wpływać nie tylko do polskich, ale i rosyjskich portów. My na tym skorzystamy.

Podpisanie umowy o swobodzie żeglugi na całym Zalewie Wiślanym podniosło głosy, czy planowany przekop Mierzei Wiślanej nadal jest potrzebny. Zwolennicy mówią, że jedno drugiemu nie przeszkadza, a wręcz przeciwnie - przekop i swobodna żegluga mogą wpłynąć pozytywnie na rozwój całego regionu. Przeciwnicy uważają, że w tej sytuacji kopanie przekopu byłoby przysłowiowym wyrzucaniem pieniędzy w... kanał.
Anna Szałkowska Polska Dziennik Bałtycki

Papież nie wspominał o II wojnie, bo jest Niemcem"

1 września, w 70. rocznicę wybuchu II wojny światowej, kiedy wszystkie oczy zwrócone były ku Gdańskowi, Watykan nie opublikował żadnego oświadczenia. Wielu zastanawiało się, czy papież Benedykt XVI zapomniał o tej tak tragicznej dla historii Polski i świata dacie. Internauci wydali ostry osąd: "Papież nie wspominał o II wojnie, bo jest Niemcem!". Benedykt XVI przemówił do Polaków dopiero w środę.

W swoich komentarzach użytkownicy Wirtualnej Polski zwracali przede wszystkim uwagę na narodowość papieża i jego młodość, która przypadała na okres III Rzeszy. "Czego można się spodziewać po kimś, kto należał do Hitlerjugend?" (Joseph Ratzinger nigdy nie był w Hitlerjugend, ale jako seminarzysta został w wieku 16 lat w 1943 roku, wcielony do oddziału pomocników obrony przeciwlotniczej - przyp. red.), "Nie chciał powracać do niewygodnego dla niego tematu, w którym osobiście brał udział!”, „Watykan o II wojnie światowej nie wspomniał, bo miał podpisany konkordat z Hitlerem" - oburzali się. O rocznicy papież wspomniał dopiero dzień po uroczystościach na Westerplatte, kiedy przemawiał do Polaków obecnych podczas audiencji generalnej w Watykanie. Zwrócił się do nich po polsku: - Wczoraj minęła 70. rocznica wybuchu drugiej wojny światowej. W pamięci narodów pozostaje wspomnienie tragedii ludzkich losów i bezsens wojny - powiedział papież.

W niedzielę, podczas ostatniego publicznego spotkania z wiernymi przed wtorkową rocznicą papież, przemawiając przed modlitwą Anioł Pański, wymienił datę 1 września mówiąc, że tego dnia "we Włoszech będzie obchodzony Dzień Ochrony Stworzenia". Nie wspomniał niczego natomiast o rocznicy wybuchu wojny.

Publicyści katoliccy, z którymi rozmawiała Wirtualna Polska, nie dostrzegają problemu w tym, że 1 września zabrakło wypowiedzi papieża. - Papież wielokrotnie już zabierał głos w tej sprawie, co takiego miałby teraz powiedzieć? - pyta Tomasz Terlikowski, publicysta "Wprost". Tomasz Królak, zastępca redaktora naczelnego Katolickiej Agencji Informacyjnej, tak tłumaczy Benedykta XVI: - Papież doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że 1 września w Gdańsku wybrzmią słowa o charakterze politycznym. Nie chciał nadawać tonu temu, co mieli powiedzieć politycy – tłumaczy Królak. – Na pewno zdawał sobie sprawę z tego, jak napięte są w tych dniach relacje polsko-rosyjskie i polsko-niemieckie. Nie chciał mówić niczego, co mogłoby być zinterpretowane w sposób niejednoznaczny – dodaje.

Jak mówi ekspert, gdyby papież czuł, że ta rocznica jest w jakikolwiek sposób marginalizowana, na pewno zabrałby głos. - Wiedząc jak wielkie uroczystości o wymiarze międzynarodowym się odbędą, zachował się jak lider wielkiej wspólnoty religijnej. Nie chciał doprowadzić do kakofonii – uważa Królak.

Czy papież pochodzący z Niemiec, państwa, które rozpętało II wojnę światową, mógł - jak twierdzą internauci - bać się zabrać głos? Eksperci nie podzielają tego zdania. – Taka interpretacja świadczy o małostkowości i niezrozumieniu intencji papieża, który jest człowiekiem wielkiego sumienia i wyrafinowanego intelektu. Jego niemieckość jest czymś zupełnie wtórnym. Jeśli miałby w Benedykcie XVII zwyciężyć Niemiec, świadczyłoby to o tym, że nie rozumie swojej roli jako przywódca katolików – podkreśla publicysta.

Dlaczego papież o wojnie wspomniał tylko przemawiając do Polaków? W opinii dziennikarza, chciał ich w ten sposób uhonorować. Zdaniem Królaka to „piękny gest pod adresem narodu, który poniósł ogromne ofiary w II wojnie światowej”.

O tym, że zabrakło oświadczenia 1 września mogła również zadecydować data. Papież wypowiada się przed modlitwą Anioł Pański w niedzielę i podczas audiencji ogólnej w środę. – Papież to nie jest osoba, która organizuje konferencje prasowe czy spotyka się z dziennikarzami, tylko zgodnie z ustalonym harmonogramem spotyka się z wiernymi, a czyni to dwa razy w tygodniu – zwraca uwagę Królak.

- Jako Polak i jako katolik nie czuję się w żaden sposób dotknięty tym, że papież nie zabrał głosu 1 września – mówi Wirtualnej Polsce Królak.
Joanna Stanisławska, Wirtualna Polska wp.pl










Środa, 2009-09-02

Kosztowne śledztwo ws. śmierci Polaka w Kanadzie

Kanadyjska komisja śledcza, która badała sprawę śmierci Roberta Dziekańskiego wydała już na swoje prace prawie cztery miliony dolarów kanadyjskich, czyli ok. dziesięć mln zł - poinformował portal tvp.info.

Informację o kosztach pracy komisji Thomasa Braidwooda, która na zlecenie władz w Kolumbii Brytyjskiej (jednej z prowincji Kanady) bada śmierć Polaka, podała gazeta „Vancouver Sun”. Według dziennikarzy komisja śledcza wydała na razie 3,7 mln dolarów i to bez wliczania kosztów prawników reprezentujących kanadyjska policję i rodzinę zabitego.

Według Leo Perra, dyrektora wykonawczego komisji, ta suma została przeznaczona na zatrudnienie pracowników, opinie ekspertów, czy doradców. Każdy ze świadków, który pojawia się przed komisją otrzymuję zwrot kosztów podróży i zryczałtowaną kwotę za stawienie się. Ujawniono też, że sędzia Braidwood, który prowadzi prace dostaje za dzień pracy 1750 dolarów. Komisja śledcza nie ma ograniczeń budżetowych, jednak działa w ramach stawek jakie zalecają władze Kolumbii Brytyjskiej.

Końcowy koszt prac komisji może być dwukrotnie wyższy. Śledczy przygotowali na razie jeden raport z prac, następny ma być gotowy jesienią.

Do tragicznego wydarzenia doszło w październiku 2007 r. Polak, który do Kanady przyjechał odwiedzić matkę, nie znał języka angielskiego i nie umiał wydostać się z vancouverskiego lotniska. Po ponad 10 godzinnym oczekiwaniu był tak wyczerpany, że próbował przekroczyć bramkę i z nie wiadomych przyczyn rzucił w przesuwane drzwi krzesłem. Gdy na miejsce przybyła policja poraziła Polaka paralizatorem. Mężczyzna zmarł na miejscu.

Wybory jesienią? Ignatieff nie popiera już rządu

Czyżby czwarte wybory w ciągu pięciu lat?

Przemawiając do członków klubu parlamentarnego liberałów przywódca Partii Liberalnej Michael Ignatieff powiedział, że nie będzie już dłużej popierał mniejszościowego rządu premiera Stephena Harpera.

Ignatieff powiedział, że czas Harpera jako premiera Kanady już się skończył.

Liberałowie przebywali na zgrupowaniu w Sudbury i właśnie tam ich lider Michael Ignatieff zapowiedział próbę obalenia rządu konserwatystów na jesieni.

Jego deklaracja została powitana gromkimi brawami i okrzykami zadowolenia.

"Zażądamy od Stephena Harpera wyjaśnień i wystąpimy przeciwko jego rządowi w Parlamencie," powiedział Harper.

Liberałowie mają podobno plany postawienia wniosku o wotum nieufności jesienią, ale potrzebują do jego przyjęcia poparcia NDP i Bloc Quebecois.

Z kolei przebywający w Calgary premier Harper wyraźnie podkreślił, że idąc do wyborów niecały rok temu Kanadyjczycy wybrali swój rząd i nie chcą nowych wyborów. "Nie spotkałem ani jednego Kanadyjczyka, który mówiłby, że chce teraz wyborów," powiedział Harper. Zwraca on uwagę, że Kanadyjczycy jasno wyrażają swoją wolę, aby Parlament zajął się ekonomią.

Ignatieff wyrażał się bardzo ostro, krytykując politykę Harpera i jego działania na każdym froncie: "Oblał pan cztery testy. Nie obronił pan najbardziej bezbronnych. Nie stworzył pan miejsc pracy. Nie ochronił pan naszej służby zdrowia. I nie stworzył pan planu odbudowania naszych publicznych finansów."

Ignatieff uważa, że jego partia lepiej sobie poradzi z kryzysem ekonomicznym, ochroną Kanadyjczyków za granicą i spowodowaniem, by Kanada stała się konkurencyjna. Liberałowie, zdaniem Ignatieffa, poradzą sobie lepiej z ważnym zadaniem przywrócenia Kanadzie roli lidera światowego.

Kiedy Ignatieff planuje przeprowadzenie próby obalenia rządu?

Jak spekulują obserwatorzy, wniosek o wotum nieufności może zostać przedstawiony w czasie dnia opozycji, który został ustalony na koniec września.

14 września Parlament wznawia obrady.

Oto układ mandatów w Parlamencie w chwili rozpoczęcia wakacji letnich:
•143 - Partia Konserwatywna
• 77 - Partia Liberalna
• 36 - NDP
• 48 - Bloc Quebecois.

NDP uważa, że musi być bardzo dobry powód, aby w ciągu pięciu lat przeprowadzać już czwarte wybory.

We wtorek krytyk ds. finansów z ramienia Partii Liberalnej powiedział, że rząd nie potrafił zachować się w sytuacji kryzysu ekonomicznego, ponieważ bardzo długo zajęło mu wypłacenie pieniędzy z funduszu stymulacyjnego. Na tej podstawie można głosować nad wotum nieufności, zarzucając rządowi złe gospodarowanie pieniędzmi.
Anna Głowacka Gazeta Dziennik Polonii w Kanadzie

Pożary dalej szaleją w B.C.

Tegoroczny sezon uznany został przez służby straży pożarnej Kolumbii Brytyjskiej za rok rekordowy - strażacy mieli do czynienia z ponad 2700 pożarami lasów.

Pożary te są niezwykle trudne do opanowania dla ekip straży pożarnej z B.C. Na pomoc przyszły im posiłki z Ontario, Saskatchewan i Manitoby.

Do początku września koszty gaszenia tych pożarów równały się pięciokrotnej kwocie budżetu na ten cel. Budżet, jaki władze prowincji przeznaczyły na gaszenie pożarów w tym roku, wynosił 61 mln dol.

Ponadto ciężki sezon spowodował wyczerpanie strażaków.

Zasada jest taka, że dla bezpieczeństwa samych strażaków oraz ich otoczenia mają oni określoną maksymalną liczbę dni, kiedy mogą pracować, a potem mają obowiązek odpoczywać. Po 14 dniach muszą mieć trzy dni wolne. W chwili obecnej jest nawet mowa o zmniejszeniu liczby tych dni do 10, ponieważ strażacy są zmęczeni.

Ciężka praca strażaków na ogromnych obrotach trwa już od kwietnia.

W chwili obecnej w Kolumbii Brytyjskiej działa około 3000 strażaków. Około 450 z nich mieszka poza B.C.

W poniedziałek strażacy gasili około 400 pożarów w wielu punktach prowincji.

Strażacy liczą na nadejście zapowiadanej chłodniejszej aury, co może pomóc im w gaszeniu ognia.

Wielu mieszkańców zagrożonych pożarami terenów Kolumbii Brytyjskiej zmuszonych było opuścić swoje domy. Dla nich szansa na ugaszenie pożarów oznacza szansę na powrót do domu.

Upały, które nawiedziły Kolumbię Brytyjską już minęły. W sierpniu pobite zostały rekordy upałów w wielu miastach i rejonach prowincji.

Zmniejszyły się także wiatry, które powodowały rozszerzanie się ognia.

Około 125 mieszkańców Pritchard, niedaleko Kamloops, zostało ewakuowanych z powodu pożaru na terenie o powierzchni 14 km kw. Gasi go 95 strażaków przy użyciu pięciu helikopterów i innego ciężkiego sprzętu. To wspólna akcja siedmiu oddziałów straży pożarnej. W najbardziej niebezpiecznym momencie pożar zbliżył się na zaledwie 500 m do jednego z domów.

Mieszkańcy 60 domostw zostali także ewakuowani w miejscowości Clinton, gdzie pożar w rejonie Kelly Creek rozszerzył się na ok. 185 km kw. Gaszenie tego pożaru trwa od 1 sierpnia. Został on spowodowany piorunem. Nadal nie można mówić o sukcesie w opanowaniu pożaru.

Są także przykłady miejsc, gdzie pożary udało się opanować i gdzie mieszkańcy mogli powrócić do domów po odwołaniu nakazu ewakuacji.
Anna Głowacka Gazeta Dziennik Polonii w Kanadzie






  “Klub 13”
Polish Combatants Association Branch #13
Stowarzyszenie Polskich Kombatantów Koło #13
1364 Main Street, Winnipeg, Manitoba R2W 3T8
Phone/Fax 204-589-7638
E-mail: club13@mts.net
 Zapisz się…
*Szkoła Taneczna S.P.K. Iskry
*Zespół Taneczny S.P.K. Iskry
*Klub Wędkarski “Big Whiteshell”
*Polonijny Klub Sportowo-Rekreacyjny

S  P  O  N  S  O R






Środa, 2009-09-02

Izrael po trzech latach zwolnił 9 deputowanych Hamasu
Władze Izraela zwolniły dziewięciu deputowanych islamskiego ruchu Hamas, aresztowanych w czerwcu 2006 roku i przetrzymywanych dotychczas w więzieniu bez wyroku sądowego.

Zwolnieni więźniowie należeli do Palestyńskiej Rady Ustawodawczej (parlamentu); mieszkali w Dżeninie, Tulkaremie, Salficie, Kalkilii i innych miastach Zachodniego Brzegu Jordanu.

Izraelczycy zatrzymali ich wraz z kilkudziesięcioma innymi parlamentarzystami palestyńskimi i przewodniczącym palestyńskiego parlamentu Azizem Dweikiem wkrótce po uprowadzeniu izraelskiego żołnierza Gilada Szalita przez trzech członków palestyńskiej milicji w Strefie Gazy.

Izraelskie ustawodawstwo pozwala na przetrzymywanie podejrzanych w "areszcie administracyjnym" przez 62 miesiące bez prawa do korzystania z pomocy obrońcy prawnego i bez procesu sądowego.

W więzieniu pozostaje 25 deputowanych Hamasu.

Hamas podtrzymuje dotychczasowe żądania wobec rządu izraelskiego: w zamian za uwolnienie izraelskiego żołnierza domaga się zwolnienia z izraelskich więzień ponad tysiąca Palestyńczyków i Arabów.

"Trwają rozmowy Turcji i USA o rozmieszczeniu tarczy antyrakietowej"

Turcja prowadzi z USA rozmowy w sprawie rozmieszczenia na jej terytorium elementów tarczy antyrakietowej - poinformował na swojej stronie internetowej turecki dziennik angielskojęzyczny "Hurriyet Daily News".

Według gazety, wiadomość tę przekazał jej amerykański lobbysta Riki Ellison, prezes popierającej zbrojenia przeciwrakietowe organizacji Missile Defense Advocacy Alliance. Ellison potwierdził również swą przedstawioną po koniec sierpnia w rozmowie z "Gazetą Wyborczą" opinię, iż porzucenie przez USA planów budowy tarczy antyrakietowej w Polsce i Republice Czeskiej jest praktycznie przesądzone.

Reagując na publikację "Gazety Wyborczej", rzecznik Departamentu Stanu Philip Crowley zaprzeczył w ubiegły czwartek, aby Waszyngton zrezygnował z umieszczenia w tych państwach elementów tarczy. - Uznaję te informacje za nieścisłe. Cały czas rozważamy naszą strategię przeciwrakietową - powiedział Crowley.

Tymczasem na sierpniowej konferencji na temat amerykańskiej obrony antyrakietowej w Huntsville w stanie Alabama nie było w ogóle mowy o tarczy w Polsce i Czechach - zwracali uwagę jej uczestnicy. "Największym odejściem od strategii poprzedniej administracji było pominięcie na tej konferencji jakiejkolwiek dyskusji na temat bazy obrony rakietowej w Polsce i Republice Czeskiej" - napisał w raporcie o konferencji Ellison.

Szef rządowej Agencji Obrony Rakietowej generał Patrick O'Reilly przedstawił na konferencji propozycje alternatywnych rozwiązań dla tarczy w Polsce. Jedno z nich - relacjonuje Ellison - to umieszczenie na okrętach wojennych, a w przyszłości na lądzie, rakiet przechwytujących SM-3, naprowadzanych przez system wykrywania celów i kierowania ogniem Aegis. Rakiety te mogłyby niszczyć pociski balistyczne nieprzyjaciela w początkowej fazie ich lotu.

Jak zaznacza "Hurriyet", gdy w ubiegłym tygodniu pojawiły się doniesienia o możliwości rozmieszczenia elementów tarczy w Turcji, turecki minister spraw zagranicznych Ahmet Davutoglu niezwłocznie oświadczył, że ani USA, ani NATO nie zwracały się do Ankary w tej sprawie. Gazeta zacytowała również wypowiedź Ellisona, że Stany Zjednoczone chcą zainstalować części składowe tarczy w czterech bazach w Turcji, a "negocjacje (na ten temat) już trwają i będą kontynuowane".

Jednak zdaniem gazety, turecki rząd będzie w tej sprawie postępował ostrożnie, by nie rozdrażniać Rosjan. "Turcja może być sojusznikiem USA, ale Rosja dostarcza większość zużywanej przez nią energii i ma wpływ na przyszłość interesów tureckich na Kaukazie" - napisał "Hurriyet".

Papież przemówił do Polaków - dzień po obchodach

Benedykt XVI mówił po polsku podczas audiencji generalnej w Watykanie o 70. rocznicy wybuchu drugiej wojny światowej. Modlił się o przebaczenie, pokój i pojednanie. Papież wspomniał o rocznicy wyłącznie przemawiając do Polaków.

- Wczoraj minęła 70. rocznica wybuchu drugiej wojny światowej. W pamięci narodów pozostaje wspomnienie tragedii ludzkich losów i bezsens wojny - powiedział. Następnie Benedykt XVI dodał: prośmy Boga, aby serca ludzi przenikał duch przebaczenia, pokoju i pojednania; Europie i światu potrzebna jest dzisiaj wspólnota ducha.

- Budujmy ją na Chrystusie i Jego Ewangelii, na fundamencie miłości i prawdy. Wam tu obecnym i wszystkim, którzy tworzą klimat pokoju, z serca błogosławię - zakończył papież.







S  P  O  N  S  O R







W cyklu Podróż dookoła Polski - ciekawe miejsca... przybliżamy najpiękniejsze regiony w Polsce- te znane i mniej znane. Opowiadamy historię pięknych polskich miejsc, ale ponieważ Polska to nie porośnięty puszczą skansen, lecz rozwijający się dynamicznie, nowoczesny kraj to pokazujemy też jak wyglądają różne zakątki Polski dziś.








Siemianowice Śląskie - współcześnie są miastem na prawach powiatu, liczącym 70 tys. mieszkańców, posiadającym 25,5 km kwadratowych powierzchni. Położone są na południu Polski w centrum aglomeracji górnośląskiej, niecałe 20 km od lotniska międzynarodowego w Pyrzowicach, graniczą z miejscowościami: Katowice, Chorzów, Piekary Śląskie, Wojkowice, Czeladź. Połączenia z sąsiednimi miejscowościami zapewnia komunikacja autobusowa i tramwajowa.

W odległej przeszłości Siemianowice były osadą rolniczo-rybacką, co upamiętnia herb miasta. Podobnie wioskami rolniczymi były dzisiejsze dzielnice miasta: Bytków (posiadający datowane na rok 1298 pierwsze historyczne potwierdzenie istnienia), Michałkowice, Bańgów i Przełajka. W XIX wieku cały rejon zaczął przekształcać się w prężny ośrodek przemysłowy, a pierwsza kopalnia węgla kamiennego "Leśna" powstała już w 1786 roku w Bytkowie. Współczesną rangę tej dzielnicy wyznacza fakt lokalizacji na jej terenie siedziby Katowickiego Oddziału Telewizji Polskiej.

Prawa miejskie Siemianowice Śląskie otrzymały w roku 1932. Istniały tu wówczas m.in. cztery kopalnie węgla kamiennego, huty - żelaza, cynku i szkła, fabryki - kotłów parowych oraz śrub i nitów, dwie gazownie i browar.
Aż po przełom XX i XXI wieku, kiedy to zlikwidowano tutejsze górnictwo, Siemianowice Śląskie określane były miastem węgla i stali. Pomimo dominacji ciężkiego przemysłu nosiły także zawsze miano MIASTA ZIELENI, a to za sprawą licznych parków, z których najpiękniejszymi są Park Miejski, Pszczelnik, Bażanciarnia i Park Górnik.

Przemiany gospodarczo-ustrojowe w Polsce spowodowały upadek największych zakładów w mieście, co z kolei przełożyło się na spore bezrobocie (blisko 33 procent). Konsekwentna polityka kolejnych włodarzy Siemianowic Śląskich oraz innowacyjne programy realizowane przez Powiatowy Urząd Pracy - przyniosły efekty. Miasto zyskało gospodarczy drugi oddech. Pojawili się zagraniczni inwestorzy, pręźnie rozwijał się sektor małych i średnich przedsiębiorstw. Stopa bezrobocia zaś spadła do poziomu zaledwie ponad 10 procent.

Należy w tym miejscu szczególnie zawrócić uwagę na siemianowickie tereny należące do Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej - przy ul. Krupanka i Kopalnianej. Funkcjonują już tam dwa potężne zakłady pracy: Johnson Controls oraz fabryka należąca do koncernu stalowego Arcelor Mittal. Zakończone są negocjacje z firmą Techno-Invest na temat wybudowania kolejnej fabryki przy ul. Kopalnianej. Oprócz wymienionych w mieście funkcjonują między innymi takie przedsiębiorstwa:
Ekochem S.A. (chemia przemysłowa oraz środki ochrony osobistej),
Elstan P.P.U.H (branża elektroenergetyczna i budowlana),
Fabryka Elementów Złącznych S.A. "FEZ"(produkcja wyrobów metalowych),
Fabud (beton i konstrukcje betonowe),
Wojskowe Zakłady Mechaniczne (producent transporterów opancerzonych),
Haldex (przeróbka hałd pogórniczych - współudział kapitału węgierskiego),
Huhtamaki Polska Sp. z o.o. (opakowania z tworzyw sztucznych - inwestor z Finlandii),
Jan Bauer (spedycja oraz transport krajowy i międzynarodowy),
Katowickie Zakłady Wyrobów Metalowych (krajowy lider sprzętu przeciwpożarowego w tym gaśnic),
Kotłomontaż (zbiorniki ciśnieniowe i aparatura chemiczna),
Labor (domy murowane),
Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej,
Pumar (kompleksowe roboty inwestycyjne i modernizacyjne),
Wolf System (domy drewniane - inwestor z Austrii).






                                            S  P  O  N  S  O R






Dzisiaj kolejny fragment książki doktora Jerzego Pawlaka "O` Kanado! czyli zmagania lekarza emigranta". Książkę można nabyć  w sklepie Polsat.

Otóż wydaje mi się, że powinienem też opowiedzieć historię w jaki sposób mam
prawo do częściowego ojcostwa urodzonego w trakcie mojej praktyki dziecka. Proszę
sobie nie wyobrażać, że ze mnie taki Don Juan w białym fartuchu. Otóż ta historia
ma dwa aspekty ten bardzo smutny i ten bardziej radosny, wprawdzie kontrowersyjny,
który czasami w naszym życiu pojawia się i sprawia radość w miejscu czegoś
drogiego, kochanego co właśnie utraciliśmy. Możemy to nazwać przystosowaniem do
niespodzianek życia, na które zawsze jesteśmy narażeni w pozytywnym lub negatywnym
aspekcie. Ta aprobata czegoś co utraciliśmy i w miejsce tego zyskaliśmy coś innego
to też rodzaj akceptacji albo adaptacji do nowych realiów życia. Ci, którzy nie są
w stanie akceptować tego co życie im podsuwa lub nakazuje zdani są na bezlitosne
jego prawa. Ale dosyć filozofii i teraz przejdźmy wreszcie do sedna sprawy. W mojej
praktyce lekarskiej miałem do czynienia z pracowitą czteroosobową rodziną składającą
się z rodziców, czternastoletniego syna i czteroletniej córki. Rodzice pracowali
bardzo ciężko we własnej firmie, która głównie zajmowała się czyszczeniem okien
w przedsiębiorstwach. Nie znam detali tej sprawy, ale któregoś dnia ich dom się zapalił
i w jego płomieniach zginęła mała córeczka. Kiedy słyszałem komunikat przez radio nie
zdawałem sobie sprawy, że w niedalekiej przyszłości ta sprawa będzie dotyczyć mnie
osobiście. Któregoś dnia oboje rodzice zjawili się w mojej klinice z ogromną prośbą
wystosowaną do mnie. Stracili kochane dziecko i wydawało im się, że swoją rozpacz
mogą utulić tylko w czymś nowym, nowo poczętym, czyli zamienić utracone życie nowym

Padło pytanie w czym ja mogę być im pomocny?
Otóż ojciec tej rodziny zdecydował się uprzednio na podwiązanie nasieniowodów
i obecnie był bezpłodny. Moim zadaniem było przekonać kanadyjski system zdrowia,
aby mu te nasieniowody rozwiązać i udrożnić medyczne. Proszę sobie wyobrazić,
że jeden list wystarczył - nasieniowody rozwiązano i udrożniono, a w konsekwencji
w rodzinie urodziły się dwie córki, z których do pierwszej ja miałem-

”jakie takie ojcowskie prawa.”

Muszę zaznaczyć, że w tym przypadku ten zabieg, który kosztował przeszło trzy
tysiące dolarów został pokryty przez rząd.


Moje nowonarodzone dziecko.






Odwiedź Hypernashion

S  P  O  N  S  O R






Współpraca Polishwinnipeg.com z  czasopismem
Polki w Świecie”.

Kwartalnik „Polki w Świecie” ma na celu promocję Polek działających na świecie, Polek mieszkających z dala od ojczyzny. Magazyn ten kreuje nowy wizerunek Polki-emigrantki, wyzwolonej z dotychczasowych stereotypów. Kwartalnik „POLKI w świecie” ma także za zadanie uświadomić Polakom mieszkającym nad Wisłą rangę osiągnięć, jakimi dzisiaj legitymują się Polki żyjące i działające poza Polską. Czasopismo w formie drukowanej jest dostępne w całej Polsce i USA. Redaktor naczelna magazynu Anna Barauskas-Makowska zainteresowała się naszym Polonijnym Biuletynem Informacyjnym w Winnipegu, odnalazła kontakt z naszą redakcją proponując współpracę.

Nasza współpraca polega na publikowaniu wywiadów z kwartalnika „Polki w Świecie w polishwinnipeg.com  a wywiady z kobietami, które ukazały się w naszym biuletynie zostaną opublikowane w kwartalniku ”Polki w Świecie”.

Katarzyna Jaruga








Moja córka… Chinka.
Życie każdego człowieka złożone jest z chwil... Jedne zapierają dech w piersiach, a o innych chce się szybko zapomnieć. Moje życie to prawdziwa mozaika, której wszystkie małe elementy sprawiły, że stałam się silniejszą i bardziej pewną siebie osobą...
Wyjazd do USA nie był łatwą decyzją. Czułam się niezależna i szczęśliwa. Ukończyłam wymarzone studia, podjęłam pracę, dostałam firmowy samochód do dyspozycji.  I nagle wszystko wywróciło się do góry nogami. Pojawił sie On - czuły, przystojny, romantyczny... Czyli tak jak powinno być... a jednak nie do końca. Mój ON mieszkał tysiące kilometrów ode mnie. Dzielił nas ocean, ale rozłąka nie trwała długo. Pojechałam do ukochanego do Stanów na wakacje, które najwyraźniej jeszcze się nie zakończyły...
Zaufałam, pokochałam, zostałam... Jak w bajce! Idyllę królewicza i królewny przerwała wiadomość o śmierci
mojej Mamy, mojej najcudowniejszej przyjaciółka. Miała tylko 49 lat. Nie wierzyłam, że odeszła... Miałam nadzieję, że może to był tylko koszmarny sen i Ona tam jest i czeka. Pojechałam do Polski... Pozostały wspomnienia... zapach jej rzeczy, szczotka do włosów i pustka w domu oraz w moim sercu...
A życie toczyło się dalej. Urodził się Adrianek... To ta chwila, którą pamięta się zawsze. Pierwsze kroczki, klocki rozrzucone na podłodze, a później plac zabaw i kolana stłuczone podczas jazdy na rowerze.. Spełnianie marzeń tych małych i dużych. Codzienność, normalność. Pomijając, oczywiście, momenty zwątpienia i tęsknoty za rodziną i Polską. Za przyjaciółmi i europejską kulturą. Za białym serkiem i powidłami ze śliwek... Nie można mieć wszystkiego...
Jeszcze wtedy nie wiedzieliśmy, że Bóg ma dla nas specjalny plan.

Powiedzieć o Kasi, że jest kobietą spełnioną, to o wiele za mało. Spełnienie przyszło samo, było naturalną nagrodą za wrażliwość na ludzką krzywdę i długi czas oczekiwania. A jej życie, jak sama opisuje, jest mozaiką różnych chwil, które sprawiły, że stała się silniejsza, bardziej pewna siebie i zdecydowana co do tego, że nie należy się poddawać... nigdy. Można powiedzieć raczej, że jest bohaterką życia codziennego. Zaczynała bowiem, jak wiele innych kobiet, które wybrały życie z dala od ojczyzny. Jej historia, jednak, na pewno nie jest przeciętna. Kasia postawiła na rodzinę, i to rodzinę pod wieloma względami wyjątkową. W sumie nie robi nic nadzwyczajnego, wykorzystuje jedynie potencjał dostępny każdemu z nas — miłość. Z ogromną radością oddaje się wykonywaniu, jak sama twierdzi, najcudowniejszego zawodu świata, byciu mamą. Kasi i jej mężowi Łukaszowi udało się adoptować Victorię, dziewczynkę z Chin. Brzmi nieco abstrakcyjnie? A nie powinno, bo przecież dzieci z Chin, tak samo jak każde inne, zasługują na prawdziwy dom.

Bajka to, czy nie bajka?
Bajka Kasi i jej męża zaczęła się w tym momencie, w którym inne zazwyczaj się kończą. Kasia w Polsce miała dyplom ukończenia wymarzonych studiów, dobrze płatną pracę, wspaniałych rodziców i znajomych. Nigdy nie myślała o emigracji. Ale ponieważ niespodzianki mają to do siebie, że przychodzą niezapowiedziane, tak też było i w tym przypadku. Pojawił się on: czuły, przystojny, romantyczny... i mieszkający tysiące kilometrów od niej. Rachunek jednak był prosty: dzielił ich „tylko” ocean, a połączyła wielka miłość, dlatego Kasia wyjechała do Stanów na wakacje, które jeszcze się dla niej nie skończyły. Pokochała go, zaufała i została w kraju znanym jej do tej pory tylko z filmów.
I w tym miejscu bajki zazwyczaj się kończą, ale ponieważ to nie bajka, a prawdziwa historia o miłości, warto wysłuchać jej do końca.
Okazało się, że rzeczywistość, z dala od rodziców i przyjaciół, nie była aż tak filmowa. Zdarzały się chwile zwątpienia, tęsknoty za bliskimi, za polską kulturą i w ogóle za wszystkim co polskie. Kasia z sentymentem wspomina prawdziwy polski biały serek i powidła ze śliwek. W nowym kraju na nic zdała się znajomość rosyjskiego i niemieckiego, trzeba było przyłożyć się do nauki angielskiego. „Ale przecież nie można mieć wszystkiego” Kasia nie ukrywa, że wsparcie ze strony męża pozwalało jej przezwyciężyć wiele trudności, będących naturalną koleją rzeczy zamieszkania w tak odległym kraju i jednocześnie w zupełnie nowym dla niej środowisku. Nauczyła się mówić i pisać po angielsku. Rozpoczęła pracę w szpitalu weterynaryjnym… pracę, o której marzyła. 
Niestety, życie każdego człowieka złożone jest z dobrych i złych chwil. „Kiedy dowiedziałam się o śmierci mojej mamy”- wspomina Kasia - „poczułam się w jak mała dziewczynka, której odebrano wszystko. Długo nie wierzyłam, że odeszła najbliższa mi osoba, moja najdroższa przyjaciółka. Miałam nadzieję, że to był tylko zły sen a ona tam jest i czeka na mnie. Pojechałam do Polski… Jej już tam nie było… Pozostały wspomnienia… Zapach jej rzeczy… Niepościelone łóżko i wielka pustka w domu i w moim sercu…”.

A przecież życie musiało toczyć się dalej. Kasia i jej mąż mieli odwagę marzyć, a marzenie (jak to zazwyczaj bywa) zdecydowało się spełnić i urodził się Adrianek, istotka w pełni zdana tylko na nich, a zarazem wypełniająca pustkę w sercach i pochłaniająca ogromne pokłady miłości rodziców. A Kasia, jak sama twierdzi, zaczęła wykonywać najcudowniejszy zawód świata, została mamą w pełnym tego słowa znaczeniu. „To ta chwila, którą pamięta się zawsze. Pierwsze kroczki, małe samochodziki i kolejki na podłodze, a potem już jazda rowerem, karate... Spełnianie marzeń tych małych i dużych, zachwycanie się codziennością: praca, dom, Adrianek, wakacje, kupno pieska, przeprowadzka, normalność. Jednak wciąż przeczuwaliśmy, że coś ma się wydarzyć... coś ważnego, ale jeszcze wtedy nie wiedzieliśmy, że będzie to tak cudowne i niepowtarzalne”.

Z Chin? Dlaczego akurat dziewczynka z Chin?
Myśl o adopcji pojawiła się nagle. Pewnego razu kiedy wybrali się do kościoła, usiadła przed nimi rodzina z małą dziewczynką... małą dziewczynką z Chin. Widok dziewczynki przytulającej się do rodziców, głaskanie po twarzy i słodkie buziaki dawane im przez tę drobną istotkę zauroczyły ich w jednej chwili. Od tego momentu wiedzieli, że i oni mają jeszcze swoją misję miłości do spełnienia, że muszą zrobić coś szczególnego w ich życiu… zaadoptować dziecko z Chin.
O ich decyzji jako pierwsza została powiadomiona rodzina, potem przyjaciele i znajomi. Wszyscy zadawali wtedy to samo pytanie: „Adopcja? Z Chin? Dlaczego akurat dziewczynka z Chin?”. „Tysiące, tysiące pytań” - wspomina Kasia – „dla nas właściwie nieważnych, bo już wstąpiliśmy na drogę z której nie było powrotu. Rozpoczęliśmy drogę do naszej córeczki, która była tak daleko od nas…”.
 Chiny to jeden z krajów (obok Indii i Afryki), w którym dzieci najbardziej potrzebują pomocy i miłości ludzi dobrej woli. Długo można by mówić o łamaniu praw człowieka poprzez wykorzystywanie dzieci do pracy w cegielniach, fabrykach broni, czy na plantacjach ryżu. Jednak chyba najbardziej absurdalnym prawem obowiązującym w Chinach jest polityka jednego dziecka wprowadzona tam 30 lat temu i kontynuowana do dzisiaj. Najgorszymi skutkami tej dziwnej „strategii” stały się niechciane dziewczynki, przez co rząd chiński był zmuszony zakazać wszelkich badań prenatalnych mających na celu określenie płci płodu. Mimo to szacuje się, że przypadki aborcji selektywnej wobec płodów żeńskich stanowiły aż 99% ogółu wszystkich aborcji przeprowadzonych w Chinach. Liczne są też przypadki zabijania lub porzucania noworodków płci żeńskiej przez rodziców oczekujących potomków płci męskiej, bo to oni dla wielu rodzin stanowią właściwe przedłużenie rodu rodziców. Z tego też powodu to dziewczynki stanowią zdecydowaną większość chińskich sierot. Codziennie są tam porzucane setki małych niewinnych istotek. Jedną z nich była dziewczynka Kasi i Łukasza, porzucona w kartonie na ulicy. Trudno wyobrazić sobie uczucia matki, która żegnała się z własnym dzieckiem na zawsze. Kasia w głębi duszy wierzy, że matka dziewczynki nie chciała tego zrobić, była do tego zmuszona przez niemożność zapewnienia dziecku podstawowych warunków do życia, i że modliła się o miłość i godne życie dla swojego dziecka.

Zanim jednak dziewczynka znalazła się w ich domu, przyszli rodzice musieli pomyślnie przejść całą procedurę towarzyszącą uzyskaniu zgody na adopcję. Wiedzieli, że zazwyczaj trwa ona bardzo długo, więc postanowili zaadoptować dziewczynkę z tzw. „waiting list”, czyli listy dzieci, które mogą mieć problemy zdrowotne. Przeczuwali, że ONA tam gdzieś na nich już czeka. Wreszcie w agencji, z którą współpracowali, pojawiła się lista dzieci oczekujących na przyjęcie do rodziny. Kasia z Łukaszem wreszcie po raz pierwszy mogli zobaczyć swoja córeczkę, Victorię Evę Mei. Była malutka, ważyła ok. 2 kg. Nie wiedzieli dlaczego była taka drobna i czy był to poród przedwczesny, czy też nie. Dla nich to i tak nie miało znaczenia. Wypełnili papierki i okazało się, że 7 rodzin wystąpiło o „ich dziewczynkę”. Agencja potrzebowała tygodnia, aby zdecydować, która z rodzin będzie tą jedyną. „Kiedy zadzwonił telefon, byłam w pracy, na lunchu. W chwili gdy w słuchawce usłyszałam <<She is yours>>, zaczęłam płakać. Wtedy pani z agencji dużo mówiła, ale ja nie pamiętam z tego ani jednego słówka. W tym momencie żadne informacje nie były dla mnie istotne, liczyła się tylko ta jedna wiadomość: She was ours! Forever!”.

Sam proces adopcyjny jest bardzo kosztowny i trwa średnio ok. 3 lat. Jeśli adoptuje się dziecko ze specjalnej listy, skraca to czas oczekiwania do kilku miesięcy. Cóż za szczęśliwy zbieg okoliczności... Ich proces trwał 9 miesięcy, czyli dokładnie tyle, ile jest noszone dziecko w łonie matki. „Oczekiwanie na pozwolenie adopcji to bardzo trudny czas dla rodzin. Prawie mieliśmy Victorię, a jednak ona wciąż była tak daleko... To tak jakby ktoś ci dał loda, ale nie pozwolił polizać. Tak bardzo chcieliśmy zobaczyć jej śmiejące się oczka, usłyszeć jej głosik... Był to czas kupowania różowych sweterków i kokardek, malowania pokoiku i ciągłego odliczania: <te Święta Bożego Narodzenia są ostatnimi bez Victorii>”.
Wreszcie Kasia, Łukasz i Adrianek przyjechali do Chin po nowego członka rodziny. „Moment, kiedy zobaczyliśmy Victorię, pozostanie w naszej pamięci na zawsze. Płakała, kopała i odwracała się od nas. Była bardzo chora. Jej rodzina zastępcza, u której mieszkała przez większość swojego życia dała jej bardzo wiele, ale zimowe miesiące były dla nich bardzo trudne (w Chinach panowała wtedy zima stulecia). W domu Victorii nie było ogrzewania. Rodzina zastępcza próbowała grzać dzieci ogniskiem na środku pokoju, dlatego dziewczynka miała popalone włosy, bardzo suchą i zaczerwienioną skórę. Nigdy też jej nie kąpano... Była bardzo słaba i ledwo chodziła. Wierzyliśmy, że wszystko będzie dobrze i tak też się stało. Victoria poczuła się członkiem rodziny już po pierwszej wspólnie spędzonej godzinie a potem nie pozwoliła już się nikomu innemu dotykać, tylko nam. Jej śmiejące oczka wodziły za nami w każdej sekundzie: <Czy oni mnie już nie zostawią? Czy mnie na pewno zabiorą ze sobą? Chyba już nie zmienią zdania? Pokochaliśmy to maleństwo, była nasza… na zawsze. Victoria otrzymała obywatelstwo w momencie dotknięcia amerykańskiej ziemi. Niesamowite przeżycie dla nas wszystkich”. Później przyszły chwile, na które Kasia z mężem tak długo czekali: pierwsze kroczki Victorii we wspólnym domu, jej śmiech i radość wszystkich domowników. Smutno było tylko wtedy, gdy rodzice czuli się bezradni, kiedy Victoria płakała wieczorami (wspomnienia?), a oni nie potrafili temu zaradzić. „Victoria przed przylotem do Ameryki nie znała pocałunków i przytulania. Szybko jednak zrozumiała, że te gesty sprawiają dużo radości. Teraz przytula wszystkich, a całuje nawet swoje misie. Jest uśmiechniętą, niezwykle uczuciową dziewczynką, dla nas jedyną w swoim rodzaju” — przyznaje Kasia.

O tolerancji słów kilka
Gdyby Polacy mieli zdawać test z tolerancji, zapewne ich wynik byłby co najwyżej przeciętny. Daleko nam do krajów takich jak: Stany, Kanada czy Australia, w których ciągły napływ emigrantów decyduje o wysokiej tolerancji w stosunku do odmiennych narodowości i kultur. W Polsce takich „napływów” ludności z różnych zakątków świata nie ma, ale to i tak nie usprawiedliwia naszej niechęci do ludzi innych od nas. Po ostatnich doświadczeniach Kasia sama wyciągnęła podobne wnioski: „Polacy nie przepadają za ludźmi, różniącymi się od nich samych i są w tej kwestii bardzo wybredni: nie lubią ani tych inaczej wyglądających, ani biednie ubranych, ani bogato ubranych, ani innej rasy, ani na wózkach inwalidzkich, itd. Czy kiedykolwiek nauczymy się, że inność to nie znaczy „coś gorszego”. Kasia na własnej skórze przekonała się, że Polakom wyjątkowo trudno jest zaakceptować model rodziny składający się z białego ojca, białej matki i córki Azjatki. Dlatego reakcja niektórych członków rodziny i znajomych z Polski na wiadomość od Kasi, że adoptowali Chinkę, nie była tak pozytywna, jak się tego spodziewali. Jej tata był jedną z niewielu osób, które bez wahania zaakceptowały nową sytuację i pokochały Victorię od razu. „Pewne osoby przestały nawet się do nas odzywać... Niektórzy nawet zachowali sie bardzo arogancko. Moj tata spotkał się z wieloma zgryźliwymi uwagami typu: <<ta obca, to nie Twoja prawdziwa wnuczka>>. Ale tata nigdy sie nie poddał, wręcz przeciwnie - mówił o Victorii i był z niej dumny. A ja jestem dumna z niego. Dziękuję Tato !!! Przykro nam było wysłuchiwać takich uwag, tym bardziej, że uważam się za osobę tolerancyjną i nie widzę żadnych różnic pomiędzy ludźmi, szczególnie różnic ras. Mogłabym zaadoptować dziecko z Afryki i nie wiem nawet, czy jeszcze tego nie zrobimy”. Kasia cieszy się, że żyją w bardzo tolerancyjnym kraju, jakim jest USA. Wie, że Victoria będzie tam pojmowana jako Amerykanka, a nie „ktoś obcy”. „Gdybyśmy mieli wrócić do Polski — kontynuuje — bałabym się o jej przyszłość i bezpieczeństwo, bo jeżeli w mojej własnej rodzinie niektórzy mają problem z jej akceptacją, to pewnie wszędzie na około też się podobni znajdą”.
I w tym miejscu warto zadać sobie pytanie: czy gdyby Kasia wraz z mężem żyli w Polsce, to czy w ogóle zdecydowaliby się na adopcję dziewczynki z Chin? Otóż okazuje się, że nawet nie byłoby takiej możliwości. Polska nie ma podpisanych żadnych stosownych umów z krajami azjatyckimi czy afrykańskimi, które zezwalałyby na adopcję dzieci z tych odległych krajów, co jednocześnie wyklucza ich adopcję przez polskich obywateli. A wielka szkoda, bo przecież z samego Hollywoodu napływają do nas przykłady adoptowania dzieci z różnych kontynentów (m.in. Brad Pitt i Angelina Jolie, Madonna i Guy Ritchie, Tom Cruise i Nicole Kidman, Meg Ryan). Wręcz można mówić o tym zjawisku jako o „modzie” na adoptowanie dzieci. „Mój przyjaciel mieszkający w Polsce skwitował moją decyzję o adopcji w ten sposób: <<Ale się zamerykanizowałaś, tam ostatnio modna jest adopcja kolorowych dzieci>>. No cóż... i tak można. Uważam, że jeżeli osoby z Hollywood podejmują decyzję o adopcji to trzeba je podziwiać. To nie ważne kim jesteś i ile masz na koncie, ważne jest to jak wielkie i wrażliwe jest twoje serce. W Ameryce adopcja dzieci z innych krajów jest faktycznie bardzo popularna. Dzięki temu zjawisku nawet najbiedniejsze dzieci otrzymają szansę na normalne życie. Nie uważam tego za modne, bo to brzmi nieodpowiednio. Uważam tę sytuację za pozytywną i widzę w tym wszystkim rękę Boga. Oby więcej ludzi przestało się bać tego, co powiedzą inni... a wtedy świat będzie lepszy, a wszystkie małe osierocone istotki otrzymają w prezencie kochających rodziców i godne życie”.

A to Polska właśnie
Kasia podkreśla, że kocha Polskę, w sercu nosi wszystkie wspomnienia z nią związane. Uważa, że ludzie w Polsce są bardzo wykształceni i dbają o siebie. Niestety mniej dbają o innych, robią wiele na pokaz, ale przecież nie ma ludzi idealnych. Kasia nie tęskni za polskimi piratami drogowymi i kolejkami w urzędach, ale tęskni za spontanicznością, spotkaniami bez zaproszeń. A te przepyszne gołąbki... Na szczęście Kasia ma na nie przepis i sama je przyrządza ku ogromnej radości męża, dzieci i ich amerykańskich przyjaciół.
„Zawsze z Łukaszem zastanawialiśmy się, dlaczego los wysłał nas tak daleko od naszej ojczyzny i rodzin, dlaczego przez te wszystkie lata musieliśmy tęsknić i mieć wątpliwości co do tego, gdzie faktycznie jest nasz prawdziwy dom. Teraz już wiemy, wszystko jest jasne. Właśnie po to, abyśmy mieli szansę... abyśmy mogli adoptować Victorię”.

Nie, to dopiero początek!

Kasia zapytana o to, czy spełnił się jej „American Dream”, odpowiada: „Zdecydowanie tak”. Jako żona i matka dwójki cudownych dzieciaczków czuje się spełniona, jest najszczęśliwszą osobą na świecie. Okazuje się, że recepta na szczęście jest w tym przypadku dostępna prawie każdemu, bo to głównie dawanie szczęścia innym, jeżdżenie na wycieczki z najbliższymi i radowanie się każdym momentem życia: „Oczywiście we czwórkę... a może nawet piątkę? Bo przecież nigdy nic nie wiadomo, a życie jest pełne niespodzianek”. To niesamowite z jaką pogodą ducha Kasia wita każdy nowy dzień, i z jaką świadomością docenia uroki dnia codziennego: „Uwielbiam uśmiech na twarzy Victorii po porannym przebudzeniu i to wspaniałe <<Hi! Mama!>>, uwielbiam budzić Adrianka przez 20 minut, bo już naprawdę czas iść do szkoły, uwielbiam jak mój mąż wraca z pracy i radość dzieci, że tatuś jest już w domu, uwielbiam wspólne wieczory i widok dzieciaczków w piżamkach. Upajam się każdą z tych chwil”.
Kasia ma wiele marzeń. Jednym z nich jest misja do Chin lub innego kraju, w którym dzieci potrzebują trochę ciepła i nadziei. Tych pozostałych Kasia nie zdradzi, ponieważ są bardzo osobiste i ulokowane głęboko w sercu. I niech tak pozostanie.


Znacznie wzrosła w ostatnich latach liczba adopcji chińskich dzieci za granicą. O ile w 1992 roku było to zaledwie 200 dzieci, o tyle w roku 2005 do samych Stanów Zjednoczonych trafiło 7900 dzieci, a 99% z nich to dziewczynki, a liczba ta ciągle rośnie.

AUTOR: Magdalena Burzyńska
ZDJĘCIA: prywatne archiwum Katarzyny Jarugi









Halina Gronkowska- Gartman

Zofia Monika Dove (Gustowska)

Małgorzata Kobyliński

Maria Kuraszko

Aleksander Ratkowski

Ks. Krystian Sokal

Marek Ring

Wojciech Rutowicz

Ron Romanowski



Jan Kamieński

Wioletta Los

Jolanta Sokalska

Małgorzata Świtała

Wanda Sławik

Ewa Tarsia

Witamy w Salonie Kultury i Sztuki Polishwinnipeg promującym najciekawszych artystów, pisarzy, ludzi kultury Polaków lub polskiego pochodzenia działających w Kanadzie.

W tym salonie kultury i sztuki znaleźć będzie można twórczość literacką, poetycką a także zdjęcia prac artystów, które zadowolą różnorodne upodobania estetyczne. ZAPRASZAMY do częstego odwiedzania tej stron.



Ksiądz Krystian Sokal urodził się i wychował w Ząbkowicach Śląskich. Święcenia kapłańskie otrzymał 26 maja 1984 roku. Ksiądz Krystian Sokal słowo Boże głosił między innymi na misjach w Zambii. 20 czerwca 2007 przyjechał do Kanady i rok pracował wśród Indian w Fort Aleksander a obecnie posługę kapłańską pełni w Carman.
Pierwsze wiersze ks. Krystian pisał już w szkole podstawowej i średniej. Później w kapłaństwie zaczęły się głębsze przemyślenia dotyczące życia i wiary, a także przyrody.

Wiersze ks.Krystiana Sokala...

Wywiad z ks. Krystianem:


Halina Gartman urodziła się w Lublinie. Po przyjeździe do Kanady w 1981 roku zaangażowała się w pracę społeczną. Między innymi pracowała z Zuchami w Harcerstwie i prowadziła dziecięce grupy artystyczne. Organizowała programy telewizyjne ,,Polacy Polakom" i "Telewizyjny Znak Wiary Środkowej Kanady". Wieloletnia pracownica tygodnika "Czas". Utwory poetyckie zaczęła pisać w szkole średniej. W 1995 roku wydała tomik swoich wierszy zatytułowany "Wiersze do Poduszki".

Wiersze Haliny Gronkowskiej- Gartman...

Wywiad z Haliną Gronkowską Gartman:

Halina Gronkowska- Gartman prezentuje swoją twórczość

Małgorzata Koblińska przyjechała do Kanady w 1992 roku. Ukończyła studia na Uniwersytecie Winnipeg w zakresie biznesu i pracuje w Manitoba Public Insurance. Od dawna pisze poezje i sztuki sceniczne o tematyce religijnej, które wystawia w parafii Św. Ducha w Winnipegu. Jak twierdzi to co pisze oddaje jej "wewnętrzne przeżycia i jest drogą do człowieka".

Wiersze Małgorzaty Kobyliński...

Wywiad z Małgorzatą Kobyliński:

Małgorzata Kobliński prezentuje swoją twórczość

Aleksander Radkowski pochodzi z Wrocławia, a w Kanadzie przebywa od l8-stu lat. Z zawodu jest elektromechanikiem i turystą-rekreatorem. Przez dłuższy czas parał się sportem. W Kanadzie założył rodzinę i ma jedną córkę Kasię. Pracuje w Szpitalu. Wypowiedź poety: "Pisanie jest to jeden z najlepszych sposobów wyrażania swoich myśli i odczuć. A także utrwalenia tego co w danej chwili się przeżywa lub kiedyś przeżywało, a w jakiej formie to sprawa indiwidualna. Ja wybrałem wiersz. Ta forma pisania najbardziej mi chyba odpowiada i w niej czuję się stosunkowo dobrze".

Wiersze Aleksandra Radkowskiego...
Marek Ring w wywiadzie dla polishwinnipeg poezji mówi :"uważam, że poezji wcale nie należy rozumieć - trzeba ja przyjąć, przeżyć i niekoniecznie zaakceptować jako swój punkt widzenia świata czy zjawisk. Ważne natomiast jest, żeby poezja rozbudziła wyobraźnię i pewną osobistą uczuciowość, która gdzieś zawsze drzemie w nas i niechętnie się ujawnia. Często nie zdajemy sobie nawet sprawy z naszych odczuć i poezja powinna pomoc nam je uczłowieczyć.

Wiersze Marka Ringa...

Wywiad z Markiem Ringiem

Maria Kuraszko pochodzi z okolic Chełma Lubelskiego. Ukończyła Akademię Rolniczą we Wrocławiu, gdzie pracowała do czasu wyjazdu z Polski. W Winnipegu mieszka od 1990 roku. Pracuje na Uniwersytecie Manitoba. Motto Marii Kuraszko: "Często patrzę i nie zauważam. Często słucham i nie zauważam. Niekiedy tylko patrzę i widzę, słucham i słyszę."

Wiersze Marii Kuraszko...

Wywiad z Marią Kuraszko


Wioletta Los przyjechała do Kanady w 1993 roku. Jej  twórczość narodziła się właściwie w Polsce, kiedy to zdecydowała się podjąć naukę w szkole artystycznej. Tam pod kierunkami dobrze znanych artystów- profesorów Moskwy, Solskiego, Gurguła, Moskały zdobyła wiedzę i doświadczenie, które było niezbędne do wykonywania prac artystycznych. O swoim malowaniu mówi "Maluję tak jak widzę, jak czuję a przeżywam wszystko bardzo mocno. Jestem tylko artystką a pędzel jest środkiem wyrazu, jaki niebo włożyło w moje ręce. Malując zwykła filiżankę herbaty pragnę uczynić, aby była obdarzona duszą lub mówiąc bardziej precyzyjnie wydobyć z niej istnienie."

Twórczość Wioletty Los...

Wywiad z Wiolettą Los:

Małgorzata Świtała urodziła się w Kanadzie i mieszka w Winnipegu. Ukończyła sztukę reklamy na Red River Communitty College, kształciła się również na lekcjach malarstwa olejnego w Winnipeg Art Galery u znanej kanadyjskiej artystki. Ponad 20 lat rozwija swój talent artystyczny pracując jako artysta grafik i ilustrator. Pani Małgorzata prezentuje swoje obrazy na licznych wystawach w Kanadzie, Islandii, Rosji a także kilka razy w Polsce. Jej prace znajdują się w wielu prywatnych kolekcjach w Kanadzie Stanach Zjednoczonych, Brazylii a także w Europie.
Artystka maluje nieustannie zmieniając się i poszukując środków artystycznego wyrazu. Początkowo w jej twórczości dominowała martwa natura, pejzaże i kwiaty. Zainteresowania zmieniały się przechodząc od realizmu do obecnie surrealizmu.

Twórczość Małgorzaty Świtały...

Wywiad z Małgorzatą Świtałą:

Jolanta Sokalska jest artystką, która tworzy w szkle. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych we Wrocławiu na wydziale szkła. Jak mówi zawsze, odkąd pamięta, czuła się wyjątkowo dobrze w obecności sztuki. Na pytanie, co ją inspiruje do twórczości odpowiada: ”Wszystko i wszyscy są dla mnie inspiracją. Z każdej sytuacji wyciągam "dane", które odkładam w umyśle, potem konstruuje z nich konkretny projekt, koncepcje, która przedstawiam wizualnie.” W Winnipegu Jolanta Sokalska ma studio artystyczne w William Cre&eEry Art Complex przy 125 Adeladie St.

Twórczość Jolanty Sokalskiej...

Wywiad z Jolantą Sokalską

Jan Kamieński urodził się w 1923 roku, swoje lata dzieciństwa i młodości spędził w Poznaniu. Jako nastolatek przeżywa inwazje hitlerowską i sowiecką na Polskę. Podczas wojny był cieżko ranny, jako 17. latak czynnie działał w podziemiu. Wojenne doświadczenia opisał w książce Hidden in the Enemy`s Sight. Talent malarski kształcił na Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie skąd w 1949 roku emigrował do Winnipegu. Od 1958 do 1980 roku pracował w Winnipeg Tribune jako dziennikarz, felietonista, krytyk sztuki, publicysta i rysownik. Obrazy Jana Kamieńskiego można oglądać w Winnipeg Art Gallery.

Twórczość Jana Kamieńskiego...

Wywiad z Janem Kamieńskim





Kalendarz Wydarzeń

4- 7 września  2009 r. 



18 września  2009 r.  godzina 19:00

Towarzystwo Przyjaciół Polskiej Kultury i Sztuki ,,Zachęta" zaprasza całą Polonię na wieczór poetycko-muzyczny zatytułowany

,,W poszukiwaniu wolności 1939-1989".

Wieczór odbędzie się w dniu 18 września, 2009 r. o godzinie 19:00, w Towarzystwie Muzealnym ,,Ogniwo" przy 1417 Main Street.

W programie będą prezentowane utwory poetów zamieszkałych i tworzących w Winnipegu. Utwory muzyczne będą wykonywane przez Łucję Herrmann, Lilianę Romanowską i Bolesława Łuckiego.
Wstęp wolny. 

Polish Arts Guild "Zachęta" invites everyone to the poetry and music evening "In Persuit of Freedom 1939-1989". Readings in Polish and English by Manitoba poets will take place on September 18th, 2009 at 7:00 pm in the Polish Museum "Ognivo", 1417 Main Street. Please join us for a unique evening.
Free admission.



19 września  2009 r.  godzina 18:00





City of Winnipeg - Curb side giveaway weekend - Sept 26-27
In order to divert garbage from the landfill, the City of Winnipeg is having a "garage sale" sort of speak on the days mentioned above.  The idea is to take the items you would normally put in a garage sale (gently used items etc..) and put them out on the curb with the item marked FREE.  If anyone wants it, they can come and take it.


2 października (piątek godz.20:00) i 3 października, (sobota godz.19:00) 2009, dwunasta premiera Teatru     - liryczna komedia Andrzeja Wanata pt. “PRAGNIENIE”.
W rolach wiodących zobaczymy debiutującą gościnnie na naszej scenie, aktorkę kanadyjsko – polską , panią
Bernadetę Wrobel z Toronto, wcieli się Ona w postać młodej rozwódki po przejściach. W roli Wiktora Zawady, starszego mężczyzny z przeszłością mało udaną, aktorce partneruje pan Jerzy Kopczewski, który też przedstawienie reżyseruje.


Przed spektaklami PRAGNIENIA i w przerwach 8 go listopada (niedziela godz.18:00)
prowadzona będzie sprzedaż biletów na kanadyjska premiera tragedii Juliusza listopadową, uroczystą premierę Słowackiego.
“MAZEPY” Juliusza Słowackiego. Spektakl ten scena nasza realizuje w ramach
"Roku Słowackiego 2009".Teatr przygotowuje
Bilety do nabycia w przedsprzedaży w cenie $25.00 przedstawienie z wielkim rozmachem, przy
w polskich sklepach oraz pod nr: 604 596 4238 Surrey nadzwyczajnym nakładzie sił i środków
604 430 6791 Burnaby 604 596 6972 Delta finansowych. Przepiękne kostiumy i broń
do sztuki pozyskano w Polsce, od firmy Zodiak
Uwaga : bilety w dniu spektaklu w kasie teatru w cenie Production -Jerzego Hoffmana. Były one
$ 30.00 projektowane i wykonane dla słynnego filmu
“Ogniem i Mieczem”.

WIĘCEJ INFORMACJI : www.teatrpopularny-populartheatre.ca 


Polish Association Northern Ireland Newsletter - July`09 edition:

Mecz piłki nożnej w Belfaście
Miedzykulturowy mecz piłki nożnej pomiedzy Polakami a lokalnymi mieszkańcami odbędzie się 5.09.2009 o godzinie 11 w ramach corocznego Międzykulturowego Tygodnia w The Village/Promowanie Różnorodności w Midgley Park. 
W czasie meczu odbywac się będą różne warsztaty, malowanie twarzy dla dzieci i inne atrakcje. Zwycięska drużyna otrzyma puchar Tommy`ego Morrowa.
Od 14.00 do 16.00 przewidziano integracyjne wspólne spożywanie różnych trunków i degustację pierogów i chińskich dań.
Calość ma na celu kontynuację promowania dobrych relacji między społecznościami mieszkającymi w The Village. Organizatorzy wydarzenia to Greater Village Regeneration Trust, Village Focus Group, South Belfast Roundtable, Belfast City Council, Stowarzyszenie Polskie, Chinese Welfare Association i Police Service of Northern Ireland.

Football game in Belfast on 5th September
Intercultural football game between Poles and local dwellers of The Village area will be held on 5th September at 11 am in Midgley Park. The winning team will get a Tommy Morrow`s cup.
During the game various workshops will be taking place (Chinese calligraphy , among others) and face painting for children.
From 2 pm to 4 pm we cordially invite football fans for a socializing event combined with tasting Polish pierogi and Chinese food.
The aim of the event is promoting good relations between communities living in The Village. The organizers include: Greater Village Regeneration Trust, Village Focus Group, South Belfast Roundtable, Belfast City Council, PANI, Chinese Welfare Association and Police Service of Northern Ireland.
Kolejne spotkanie doradczo-informacyjne z policją

6 września w godzinach 16.00- 18.00 w siedzibie Stowarzyszenia odbędzie się kolejne spotkanie informacyjno-doradcze z przedstawicielami PSNI. 

Surgery with PSNI
On 6th September between 4 pm- 6 pm in the premises of The Association another surgery with PSNI will be held.

Puchar Stowarzyszenia w piłce nożnej
Stowarzyszenie Polskie w Irlandii Północnej przy współpracy drużyny Red Eagles ma zaprasza polskie drużyny piłkarskie z terenu Irlandii Północnej do wzięcia udziału w turnieju o puchar Stowarzyszenia Polskiego, który rozegrany zostanie w dniach 11 października (eliminacje) i 18 października (faza pucharowa i finał). Wspólnie z Red Eagles podjeliśmy decyzje, że chętne do wzięcia udziały drużyny zobowiązane są do uiszczenia wpisowego w wysokości 80 funtów, które w całości przekazane zostanie na nagrody za miejsca 1-3. Zapisy przyjmowane są pod adresem mailowym biuro@polskibelfast.pl – jako temat prosimy wpisać "Turniej Piłkarski".

PANI Football Cup
PANI and the Polish football team The Red Eagles invite Polish football teams from Northern Ireland to take part in the PANI Football Cup – 11 Oct (qualifiers) and 18 October (finals). The entry fee for Polish teams is 80 pounds which will cover the awards for taking the places 1-3. Contact details: biuro@polskibelfast.pl. As a subject of the email please put : “Turniej piłkarski”

Angielski dla matek z dziećmi
Stowarzyszenie Polskie przeprowadza nabór mam, które chciałby uczyc sie języka angielskiego razem ze swoimi dziećmi. Osoby zainteresowane prosimy o kontakt z Moniką Zimińską pod numerem telefonu
078788554009 lub pod adresem monika@polskibelfast.pl

English classes for mothers with kids
PANI offers English classes for mums with their kids. Interested mums please contact Monika Zimińska at  078788554009 or via email: monika@polskibelfast.pl

 Wiecej na www.PolishAssociation.org i www.polishbelfast.co.uk/forum/

 More at  www.PolishAssociation.org and www.polishbelfast.co.uk/forum/

Contact details:

Polish Association Nortnern Ireland

7 North Street, Belfast, BT1 1NH


tel: (+44) 028 90321232

Maciek Bator - maciek.bator@polishassociation.org, (+44) 07930476649

Monika Ziminska - monika.ziminska@polishassociation.org, (+44) 07878554009

Aleksandra Lojek - Magdziarz - aleksandra@polishassociation.org, (+44) 07916574225

Forward this e-mail to All Your Polish Friends & American History Buffs


In bookstores now is The Peasant Prince: Thaddeus Kosciuszko and the Age of Revolution, by Alex Storozynski, the first comprehensive biography of the most legendary figure in Polish history.

Who was Thaddeus Kosciuszko?

In the United States ...

He tried to buy Thomas Jefferson's slaves and free them.
· He designed the blueprints for West Point, which Benedict Arnold sold to the British.
· He planned the Battle of Saratoga, the turning point of the American Revolution.
· He stood up for the rights of Native Americans, and the chief of the Miami Indian tribe gave him a tomahawk/peace pipe as a sign of appreciation.
In France ...

The French Revolutionaries made him an honorary "Citizen of France."
· He warned these same revolutionaries about Napoleon Bonaparte.
· Three weeks later, Napoleon staged a coup d'etat and took over France.
In Poland...

He led a Revolution to free the peasants from serfdom and end feudalism.
· He was joined by a black man named Jean Lapierre who tried to help him to free white slaves.
· The Jews started a Jewish "Bearded cavalry" to fight along side of him.
· The Jewish cavalry leader called him "a messenger from God."
Kosciuszko was a prince of tolerance who stood up for the rights of European serfs, African Slaves, Native American Indians, Jews, Women and all groups that were disenfranchised. Even Thomas Jefferson called Kosciuszko, "The purest son of liberty I have ever known."

For more info see:



From Publishersweekly.com


The Peasant Prince: Thaddeus Kosciuszko and the Age of Revolution Alex Storozynski. St. Martin's/Dunne, $27.95 (352p) ISBN 978-0-312-38802-7
Prize-winning journalist Storozynski pulls military strategist and engineer Thaddeus Kosciuszko (1746-1817) back from the brink of obscurity by including almost every documented detail to create the first comprehensive look at a man who once famously symbolized rebellion. His were the plans sold to the British by Benedict Arnold. And Kosciuszko's years of devotion to the American cause framed his efforts to transform Poland into a self-governing republic freed from the oversight of Russia's interests. He antagonized Catherine the Great and, later, Napoleon. Kosciuszko rallied the first Jewish military force since biblical times to fight for Polish independence, and consistently supported equality and education for peasants, Jews, Muslim Tatars and American slaves-which earned him the devotion of the masses and lectures by the upper classes. Readers of military and American history should take note: the minute details will enthrall devotees. Casual readers will benefit from Storozynski's expert crafting of a readable and fact-filled story that pulls readers into the immediacy of the revolutionary era's partisan and financial troubles. (May)

Author's Bio:

Author contact: alex@thepeasantprince.com

We are currently looking for someone from the Polish community in Winnipeg who really loves music and would be interested in learning more about a series of world music house concerts that we are organizing. Could you please forward this email to interested members of your community and ask them to contact me this week?

Thank you.

Larry Kiska

Wanted: People from 12 different ethnic communities in Winnipeg who LOVE music to act as presenters (hosts) for an exciting new project that brings concert quality performances into your home!


We are gearing up to have our first concerts in September, but need to identify which 12 Winnipeg ethnic groups are participating no later than the end of April. Contact Larry Kiska at 480-3380 x 205 and visit our website: www.harmonicplanet.homeroutes.ca for more details.

Harmonic Planet is a “World Music House Concert” project created to unite people of different cultures in a cross-cultural musical sharing by organizing a concert series right in the living rooms of committed community volunteer participants. The objective of Harmonic Planet is to musically celebrate and engender cultural solidarity between refugees, other newcomers and long time residents of Canada by animating this concert series in which, each culture is represented in concert in the homes of each participant. The depth of musical wealth that immigrant artists from everywhere have brought to Canada is immeasurable

and Harmonic Planets is designed to provide a whole new opportunity for these artists and for the audience.

What Is A House Concert? A house concert is exactly what it says it is. It’s a full concert by an artist delivered in the living room with the same gusto and skill as if it were a concert hall or festival stage. House concerts of all kinds exist across North America and enjoy an extraordinarily committed audience. People pay to get in and sit quietly and listen.

Harmonic Planet is a project of Home Routes, which is a nationally based not-for-profit house concert network that operates from Alberta to Ontario. What we do is recruit community based volunteers into circuits of 12 houses and we offer artists 12 shows in a two-week period. We do this six times a year in Sept, Oct, Nov, Feb, Mar and April. Home Routes create circuits that stretch hundreds of kilometres but Harmonic Planet is an urban based, single city, multi-ethnic series in which each of the 12 participants is recruited from a different cultural background and over the course of two years each culture within the circuit host concerts by every other culture within the circuit. House concert traditions in North America include the host accommodating and feeding the artists for the night so not only do you put on a show, you have a real chance to make friends with some of the most fascinating people you’ll ever encounter. It is the absolute best non racist inter-active human relations exercise possible and the music will blow you and you family and your friends and their friends, away.

How can one get involved? Talk to Larry Kiska in Winnipeg at 480-3380 ext 205 and he'll tell you all you need to know about the series. For more information try www.harmonicplanet.homeroutes.ca.

Larry Kiska
Home Routes
Harmonic Planet Project

Tel: (204) 480-3380 x 205

FSWEP Campaign 2008-2009

Department Name: Public Service Commission
Closing Date: September 30, 2009 - 23:59, Pacific Time Useful Information
Reference Number: PSC08J-008969-000202

For more information about FSWEP please visit: http://www.jobs-emplois.gc.ca/srp-fswep-pfete/index_e.htm

The core of the program is a computerized national inventory of students seeking a job with the federal public service. This inventory is managed by the Public Service Commission (PSC) of Canada, the agency that administers various federal government staffing programs.

Students who would like to find a job within the federal government must first complete the FSWEP application form, which is available only on-line.

Below is a list of the departmental programs for the FSWEP Campaign.
Departmental programs differ from the FSWEP general inventory, as the participating organizations are given the opportunity to create separate postings to hire for specific positions, academic levels, and/or specialized fields of study. Information on the organization, the job description, the requirements of the position and the recruitment period are indicated on each posting.

When you apply for a departmental program, your application will be housed in two locations: the FSWEP general inventory and the departmental program inventory. Your application will only move to the departmental program inventory if you meet all of the FSWEP eligibility criteria and the job requirements listed on the advertisement. If not, your application will still be located in the FSWEP general inventory for other positions.

You are able to apply to as many programs as you wish provided that you meet the requirements listed on each posting.
Click on the program title for more information on each program.

Departmental Program



Agriculture and Agri-Food Canada

Science Research Assistant Program (AGR08J-008969-000208)

Agriculture and Agri-Food Canada

Employment Equity Student Program (AGR08J-008969-000209)

Agriculture and Agri-Food Canada

Aboriginal Student Employment Program (AGR08J-008969-000210)

Canada Border Services Agency

Student Border Services Officer (BSF08J-008969-000219)

Parks Canada Agency

Parks Canada Student Employment Program (CAP08J-008969-000211)

Parks Canada Agency

Parks Canada Young Canada Works Program (CAP08J-008969-000213)

Department of Human Resources and Social Development


Department of Human Resources and Social Development


Fisheries and Oceans

Inshore Rescue Boat (IRB)Program (DFO08J-008969-000223)

Defence Research and Development Canada (DRDC)


Department of the Environment

Ontario Storm Prediction Centre Assistant (DOE08J-009309-000093)

Department of Veterans Affairs


Office of the Governor General's Secretary

Rideau Hall Visitor Services and Interpretation Program (GGS08J-009309-000094)

Department of Indian Affairs and Northern Development


Department of Transport


Department of Natural Resources

Natural Resources Canada Science Student Program (RSN08J-008969-000216)

Department of Natural Resources

Canadian Forest Service Aboriginal Student Employment Program (RSN08J-008969-000217)

Department of Natural Resources

Employment Equity Student Employment (RSN08J-008969-000218)

Department of Public Works and Government Services




Reklama w Polonijnym Biuletynie Informacyjnym w Winnipegu

Już od maja zapraszamy do reklamowania się w naszym Biuletynie, który odwiedza z miesiąca na miesiąc coraz więcej internautów. Nasza strona nabiera popularności z miesiąca na miesiąc. Tylko w Grudniu 2008, (miesiącu o stosunkowo małej ilości imprez polonijnych) Polishwinnipeg.com odwiedziło niemal 7000 internautów. Już w styczniu 2009 niemalże 8000.


Wykres ilości użytkowników strony Polishwinnipeg.com za okres październik 2007 do stycznia 2009.


Wykres odsłon stron Polishwinnipeg.com za okres październik 2007 do stycznia 2009

Reklama na naszych łamach to znakomita okazja do zaprezentowania swojej działalności i usług - oferujemy Państwu kilka podstawowych, skutecznych reklamowych form, których cena znajduje się poniżej.
Zainteresowanych - prosimy o wysłanie do nas maila  bogdan@softfornet.com


 Cennik reklam:

1. Reklama (kopia wizytówki biznesowej, logo firmy z tekstem reklamującym o wymiarach wizytówki, tekst reklamujący również w wymiarach wizytówki..., jest doskonale widoczna, gwarantuje skuteczność przekazu.

Czas wyświetleń Cena promocyjna Cena regularna
Rok $200 $400
Pół roku $120 $240
Miesiąc $90 $180
Dwa wydania $40 $80

2.  Reklama indywidualna w promocji $200
     Twoja reklama trafi do internautów zapisanych na naszej liście jak
     jedyna wiadomość w mailu od nas.

3.  Artykuł na zamówienie w promocji $200
     Napiszemy i opublikujemy na stronie Biuletynu artykuł o Twoim biznesie
     lub serwisie.   

4. Sponsorowanie działów naszego Biuletynu,
np. Polonijny Kącik Kulinarny sponsowrwany przez
Restaurację XXX

Czas wyświetleń Cena promocyjna Cena regularna
Rok $200 $500
Pół roku $120 $300

5. Sponsorowanie Polonijnego Biuletynu Informacyjnego w Winnipegu $500/rok   

Sponsorzy Biuletynu będą umieszczeni na specjalnej stronie zbudowanej przez nas. Strona będzie uaktualniana na życzenie sponsora bezpłatnie do 10 zmian na rok.

Link do strony sponsora będzie się znajdował w każdym wydaniu biuletynu.


Copyright © Polonijny Link Winnipegu
Kopiowanie w całości jest dozwolone bez zgody redakcji pod warunkiem niedokonywania zmian w dokumencie.

23-845 Dakota Street, Suite 332
Winnipeg, Manitoba
R2M 5M3
Phone: (204)254-7228
Toll Free US and Canada: 1-866-254-7228